Στο forum ανοιξε ενα καινουργιο topic με τίτλο "σε λιγο......".Προς το παρων ειναι κλειδωμενο.Το γραφω εδω μπας και το δειτε για να μπειτε forum.Δεν ξερω τι ειναι αλλα μου φαινεται καπως περιεργο.
16 σχόλια:
Ανώνυμος
είπε...
Και βέβαια επρόκειτο για το απόλυτο ξενέρωμα... 42-44 παίκτες αποφάσισαν για τη συνέχεια της ιστορίας... Τι να πει κανείς; Επιβραβεύτηκαν δηλαδή όσοι βρίσκονται 24 ώρες το 24ωρο μπροστά σε έναν υπολογιστή, όσοι έτυχε να είναι online εκείνη την ώρα και είδαν την ειδοποίηση ή όσοι είχαν φίλους που έτυχε να τη δουν και σκέφτηκαν να τους ενημερώσουν. Κι όλα αυτά σε ένα παιχνίδι γρίφων. Σα να παίζεις δηλαδή σκάκι και να σου λένε πως για την πιο αποφασιστική κίνηση πρέπει να ρίξεις ζάρι. Ε, όχι, αυτό δεν είναι "απροσδόκητο" και "έκπληξη". Απλώς επελέγη με τυχαία κριτήρια μια ελίτ και δόθηκε μια φάπα στους υπόλοιπους. Με αυτή τη λογική θα μπορούσε η ειδοποίηση να γίνει στις 4 το βράδυ, η 3η Ημέρα να αρχίσει στις 5 τα ξημερώματα και να ψηφίσει μόνο ο νυχτοφύλακας που παίζει το παιχνίδι στη βάρδια του...
Κατ'αρχάς εκτός από όλους όσους είπατε, ευνοήθηκα κι εγώ, επειδή διάβασα αυτήν ακριβώς την ειδοποίηση του Cristof.
Αυτό που έγινε την Παρασκευή ήταν το απαύγασμα της εναλλακτικής πραγματικότητας. Βγαλμένο μέσα απ'τη ζωή. Ποιος μπορεί στη ζωή να δώσει ραντεβού με τα κρίσιμα γεγονότα; Με τον έρωτα, τον πόλεμο, το χρήμα και το θάνατο δεν μπορείς να δώσεις ραντεβού! Ναι, vandor, τελικά όλοι μας παίζουμε με τις πιθανότητες.
Ευτυχώς, πάντως, που δε λύσαμε τίποτα άλλο γιατί οι ψηφοφόροι θα μετέτρεπαν την ιστορία σε τσιγκολελέτα... παντού και πάντα οι ψηφοφόροι ίδιοι είναι...
Εγω δεν θεωρω τον εαυτο μου δυνατο στους γριφους.Δεν ειχα ομως την δυνατοτητα να επιλεξω αν θα συμμετεχω η οχι.Δεν κοστιζει κατι το να εστελναν μια ειδοποιηση με ενα μηνυμα.Οσοι ηταν στο forum την παρασκευη καταφεραν να παιξουν.Τωρα μπηκα ειδα οτι εχει αλλαξει η ωρα του παιχνιδιου και εχασα ολο το παιχνιδι της παρασκευης.Αδικια.Και δεν εχει σχεση με το αν ηταν τυχαιο η οχι.
πολύ χαίρομαι που το post μου βοήθησε κάποιον.Νόμιζα πως δεν το είχε δεί κανείς εγκαίρος.Εγω είχα μπεί κατα τύχη στο φορουμ εκείνη τη μερα και βλεπω ξαφνικα αυτο το "σε λιγο".εκεινη την ωρα εκτος απο μενα ηταν στο φορουμ αλλα 2 ατομα αλλα σχετικα καινουργιοι.και λεω αμαν ερχεται η λαιλαπα και ειμαι μονος μου.και επειδη δεν ξερω κανενα προσωπικα ωστε να τον ειδοποιησω εγραψα αυτο εδω και εστειλα και ενα mail στον firebrand που δεν ξερω αν το ειδε κιολας.Τελοσπαντων τελικα μπορω να πω οτι πολυ γρηγορα μαζευτικαν πολλα ατομα.Σιγουρα οχι ολοι.Και σιγουρα οχι καποια ατομα που ηταν πολυ καιρο στο παιχνιδι και ειχαν δωσει πολλα.Αυτο ηταν οντως ασχημο.Και ειμαι σιγουρος οτι αν ειχε τυχει να ημουν και εγω απο αυτους που δεν το ειχαν μαθει θα ειχα πεταξει το pc απο το μπαλκονι.Εκτος απο αυτο εμενα το "παραπονο μου ειναι οτι ο τριτος γριφος ηταν ατυχης κατα τη γνωμη μου αφου ηταν αδυνατο να λυθει στην ωρα που επρεπε.Και τελος πρεπει να πω οτι απογοητευτικα απο το αποτελεσμα της ψηφοφοριας.Δεν ξερω βεβαια πως ακριβως θα επιρεασει την εξελιξη αλλα απο οσο μπορω να υποθεσω δεν συμφωνω καθολου.....
Αυτό ήταν το κείμενο του mail που λάβαμε όσοι είχαμε γραφτεί στο newsletter. Αυτό για όσους παραπονιούνται ότι δεν υπήρχε ενημέρωση... Λάβαμε mail, γράφτηκε στο forum και σε αυτό το blog (κι εγώ το είδα christof!). Στο διαδίκτυο λοιπόν υπήρχαν ήδη τρεις προειδοποιήσεις! Και φυσικά - μιας και το παιχνίδι είναι συνεργατικό - πήρε φωτιά το msn και τα τηλέφωνα.
Όπως λέει κι ο Androgeos η όλη φάση ήταν ακριβώς ό,τι θα έπρεπε να περιμένουμε από ένα alternate reality game που σέβεται τον εαυτό του και τους παίκτες του!
-areir-
Υ.Γ.1 Ούτε εγώ κατάφερα να παίξω 100% γιατί ήμουν σε γιορτή... :( Υ.Γ.2 Οι αποφάσεις της ψηφοφορίας ήταν πολύ... ηθικές για τα γούστα μου! :Ρ
Αυτό περί "απαυγάσματος της εναλλακτικής πραγματικότητας" που υποστηρίζει και ο Ερικ με άλλα λόγια (που έχουν το ίδιο όμως νόημα), εγώ πάντως αδυνατώ να το καταλάβω, μάλλον επειδή έχω παίξει πολλά παιχνίδια "εναλλακτικής πραγματικότητας" στη ζωή μου. Δεν καταλαβαίνω, δηλαδή, γιατί δεν μπορώ εγώ π.χ. να ψάξω να βρω hints που θα βοηθήσουν το Λιβαθηνό π.χ. στις 6 το απόγευμα του Σαββάτου ή στις 12 τα μεσάνυχτα της Πέμπτης και πρέπει ντε και καλά να το κάνω στις 9 το βράδυ της Παρασκευής. Αν παίζαμε ένα time sensitive game που εξέλίσσεται σε persistent world εντάξει, να το καταλάβω. Αλλά εδώ δεν υπάρχει κάτι τέτοιο. Το ότι μια κάποια μέρα και ώρα θα γίνει στο άσχετο εκτάκτως κάτι που θα διαμορφώνει σημαντικά το παιχνίδι, ήταν μια πράξη που δεν προέκυπτε από κανένα ως τώρα δεδομένο, δεν είχε καμία σχέση με την εσωτερική δομή του παιχνιδιού όπως αυτή ίσχυε μέχρι τώρα. Θα καταλάβαινα και θα αποδεχόμουνα π.χ. αυτός που πήγαινε πρώτος στο Mall σε ένα προηγούμενο γρίφο, να είχε δικαίωμα να σκίσει τη μία και μοναδική αφίσα που θα υπήρχε εκεί και να πάρει αυτός το hint για πάρτη του. Θα καταλάβαινα και θα αποδεχόμουνα να έχουν δικαίωμα οι 50 πρώτοι που θα έλυναν ένα γρίφο να δουν ένα συγκεκριμένο κομμάτι του παιχνιδιού μόνο για αυτούς ή να πάρουν μια σημαντική απόφαση. Θα καταλάβαινα και θα αποδεχόμουνα το να δινόταν μια εβδομάδα στους παίκτες να ψάξουν ελεύθερα για hints που θα βοηθούσαν το Λιβαθηνό στέλνοντας εικονικά e-mails σε εικονικές διευθύνσεις προσώπων που σχετίζονται με την ιστορία και λαμβάνοντας απαντήσεις ανάλογες με την ποιότητα των e-mails που έστειλαν. Ολα αυτά είναι για μένα μια χαρά εφαρμογές της "εναλλακτικής πραγματικότητας". Το "τυχαία επιλέγω κάποιους να επηρεάσουν την ιστορία" θεωρώ πως είναι απαράδεκτο. Αν το παιχνίδι ήθελε να εξομοιώσει την τυχαιότητα των συμβάντων στη ζωή μας, ας το έκανε από την αρχή. Ας μη διαφημιζόταν πουθενά, για να το παίξουν όσοι τυχαία θα το βρουν. Το να μας βάζει όμως σε ένα τριπάκι και μετά να μας παίρνει το γλυκό από το στόμα, γιατί; Αδυνατώ να κατανοήσω το λόγο αυτού του μίσους προς τους παίκτες, για χάρη μιας αμφισβητούμενης "εναλλακτικότητας". Οσο για τον τρίτο γρίφο, συμφωνώ πως δεν υπήρχε περίπτωση να λυθεί ούτε σε 30 χρόνια χωρίς το hint "ανά λεπτό". Απλά δεν πάει το μυαλό με τίποτα εκεί, έχει τόσα ερεθίσματα να ασχοληθεί με άλλα πράγματα, και κανένα για να ασχοληθεί με το ρυθμό ανά ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.
Για αρχή, να ευχαριστήσω τον christof για το mail του, εγώ απο εκεί το έμαθα και το είπα σε όσους ήταν online εκείνη τη στιγμή. Βέβαια δεν περίμενα οτι θα σκάσει ολόκληρο επεισόδιο και μάλιστα με timer, και μόλις το είδα πελάγωσα, οπότε αμέλησα να πάρω τηλέφωνο τα άτομα που ήξερα αλλά δεν ήταν online (Συγνώμη vantor, αλλά στο "έχετε τόση ώρα για να το λύσετε" απλά άδειασε το μυαλό μου).
Καταλαβαίνω οτι η προσέγγιση των παιδιών στο ζήτημα σίγουρα ήταν λίγο "απροσδόκητη" αν μη τι άλλο. Ναι, αν το έκανα εγώ, θα το έκανα όπως λέει ο vantor: όντως θα φρόντιζα το πλεονέκτημα της επιλογής κάποιων σημείων της ιστορίας να δωθεί ως αμοιβή στους παίκτες που ξεχώρισαν σε κάποιον τομέα, όποιος και αν ήταν αυτός. Από την άλλη όμως, αν τα παιδιά κάθησαν πριν ένα χρόνο και είπαν "λοιπόν, θα φτάξουμε ένα παιχνίδι που θα είναι σαν online παιχνίδι γρίφων, μόνο που σε μια απροσδόκητη χρονική στιγμή θα κάνουμε ένα ντου στο φορουμ και θα υποβάλλουμε όσους είναι online εκείνη τη στιγμή σε χρονική πίεση, και να δούμε πως θα εξελιχτεί η ιστορία" εμείς δεν μπορούμε να τους πούμε τίποτα.
Και βέβαια μπορούμε να τους πούμε, άκου λέει! Δηλαδή αν είχαν προγραμματίσει στο τελευταίο επεισόδιο να πέσουμε στη θάλασσα (ή έστω στο... Νείλο) να πνιγούμε, έπρεπε να το δεχτούμε; Τι λογική είναι αυτή;
Το κείμενο που ακολουθεί μου το έστειλε πριν από λίγο ο καλός φίλος και παίκτης της 5ης Ημέρας Αντρέας-Παρασκευάς Τσουρινάκης ζητώντας να το δημοσιεύσω στο φόρουμ και το blog του παιχνιδιού, επειδή ο ίδιος για διάφορους λόγους δεν συμμετέχει σε online fora. Απλά σημειώνω πως δεν υπήρχε καμία περίπτωση να κάνω αυτό που αναφέρει στην τελευταία παράγραφο!
Βασικά προς τον Eric και όχι μόνο ...
Θυμός. Οργή.
Για πολλούς λόγους. Και ο τελευταίος έχει να κάνει με το ότι κλειδώθηκε το thread ερώτηση στο topic της 3ης μέρας Γιατί; Με ποιό δικαίωμα απαγορεύετε στους χρήστες να συνεχίσουν να διαμαρτύρονται για μία κατάσταση που τους επιβλήθηκε …
Πριν από αυτό κει μετά την 3η Ημέρα …
Πάλι θυμός και οργή …
Κάποιος ανεβαίνει ή κατεβαίνει ένα φαράγγι. Βαθύ, δύσκολο, με πολλά εμπόδια. Φωνάζει δυνατά. Ακούει τον αέρα που μερικές φορές είναι τόσο δυνατός που δεν μπορεί να ακούσει τίποτα άλλο. Όταν και όποτε ο αέρας μέσα στο φαράγγι του το επιτρέπει, ακούει τον αντίλαλο της φωνής τους. Ξανά και ξανά και ξανά.
Παράλληλη σκηνή …
Κάποιοι καλούνται από ένα οδηγό να συμμετάσχουν στο πέρασμα ενός φαραγγιού. Η υπόσχεση είναι πως θα πρόκειται για μία μοναδική εμπειρία. Αποφασίζουν να συμμετάσχουν. Και ξεκινούν όλοι μαζί, ενώ μερικοί άλλοι μπαίνουν στο πέρασμα αυτό του φαραγγιού από άλλα σημεία.
Ο οδηγός τους φωνάζει συνεχώς δυνατά. Κάθε τόσο ακούει τον αντίλαλο της φωνής του. Προχωρώντας όμως πιο μπροστά από τους άλλους, δεν φαίνεται να συνειδητοποιεί πως αυτή την φορά δεν είναι μόνος του. Ετσι δεν ακούει ή δεν θέλει να ακούσει τις φωνές, ή και τον αντίλαλο των φωνών των άλλων. Δυστυχώς συνεχίζει ν’ ακούει ΜΟΝΟ τον εαυτό του. Μόνο που αυτή την φορά ΔΕΝ είναι μόνος του. Πως γίνεται να το ξεχνά κάποιος αυτό; Πως γίνεται να ξεχνάς πως σε ακολουθεί κόσμος. Πολύ ή λίγος, δεν έχει σημασία.
Οι όποιοι παραλληλισμοί σταματούν εδώ ...
Ενας φίλος μου, που ήταν δημοσιογράφος στην NET με εκπομπή στο ραδιόφωνο είχε πει κάποια στιγμή σε μία από τις εκπομπές του, πως αν κάποιος φάει από «κάπου» πόρτα, τότε δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να ξανα-επισκεφθεί το μέρος αυτό. Τα λόγια του αυτά, χωρίς καμία φιλοσοφική βαρύτητα, αλλά με σκοπό μία στοιχειώδη αξιοπρέπεια σαν στάση ζωής, έχουν καρφωθεί για τα καλά στο μυαλό μου και από τότε δεν εννοώ να τα ξεχάσω ποτέ.
Προσωπικά με τον τρόπο που οι δημιουργοί του παιγνιδιού χειρίστηκαν την 3η ΗΜΕΡΑ θεωρώ πως «έδωσαν πόρτα» και σε μένα και στο 99% των παικτών που έχουν συμμετάσχει στον α ή β βαθμό στο παιγνίδι. Στην Τρίτη μέρα συμμετείχαν ελάχιστοι, 45-70 το πολύ παίκτες. Οταν οι δημιουργοί του ισχυρίζονται πως οι συμμετέχοντες σ’ αυτό είναι αρκετές χιλιάδες. Δεν ξέρω το αληθινό νούμερο και δεν με ενδιαφέρει, γιατί απλά δεν αυτό το θέμα ...
Το ζήτημα δεν είναι αυστηρά προσωπικό, δεν νομίζω να ενδιαφέρει κανένα το αν εγώ σταματώ να συμμετάσχω στο παιγνίδι ή όχι.
Απλά επειδή συμμετείχα και εγώ στο ανέβασμα αυτό του φαραγγιού, θέλω να πως γιατί σταματώ και αποχωρώ από αυτή την εμπειρία.
1. Είναι απόλυτο δικαίωμα των όποιων δημιουργών να κάνουν ότι θέλουν σ’ ένα δημιούργημα τους. Όπως στον πίνακα ενός αρτίστα. Στις περιπτώσεις αυτές καλείσαι να δείς το έκθεμα και να νιώσεις κάποια συναισθήματα από τα οποία θα εξαρτηθεί και το αν σου αρέσει ή όχι.
Όμως εδώ υπάρχει μία θεμελιώδη διαφορά που φαίνεται πολύ συνειδητά να ξεχνιέται. Δε μας κάλεσαν να δούμε κάποιο προϊόν ή κάποιο έργο τέχνης, ΜΑΣ κάλεσαν να συμμετάσχουμε σε μία εμπειρία. Όταν λοιπόν καλείς κάποιον ή κάποιους να συμμετάσχει/ουν κάπου, έχεις ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗ υποχρέωση, να του/τους εξηγήσεις ΠΛΗΡΩΣ και αναλυτικά το τι ακριβώς θα συμβεί σ’ αυτό που θα συμμετάσχουν.
Για μένα προσωπικά είχαν στοιχειώδη υποχρέωση να αναφέρουν στους όρους του παιγνιδιού, ότι " ... πρέπει να ξέρετε, πως κάποια στιγμή απροειδοποίητα, θα εκδηλωθεί ένα ανεξάρτητος γρίφος, που θα έχει σημαντικό χρονικό περιορισμό και που η συμμετοχή του σ' αυτόν και το αποτέλεσμα της θα κρίνει το φινάλε που θα δοθεί στην όποια εξέλιξη της ιστορίας ..."
Στην περίπτωση αυτή, όλοι μας θα είχαμε προειδοποιηθεί, και αν δεν δείχναμε τα ανάλογα αντανακλαστικά το πρόβλημα θα ήταν καθαρά δικό μας. Προσοχή. Δεν εννοώ και δεν λέω πως έπρεπε να αναφέρουν το πότε θα γίνει αυτό. Επισημαίνω πως είχαν την ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ να μας έχουν ενημερώσει πως κάπου- κάποτε, θα γίνει κάτι τέτοιο
ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ: Θα μπορούσαν να έχουν περάσει την ενημέρωση αυτήν σ' ένα παράλληλο κρυφό γρίφο. Δηλαδή σ' ένα επεισόδιο, εκτός από τον κλασσικό κρυφό γρίφο, να υπήρχε και ένας άλλος κρυφός γρίφος που θα ενημέρωνε όσους τον έβρισκαν και τον έλυναν για την περιβόητη 3η ΗΜΕΡΑ.
2. Δεν ανήκω σ' αυτούς που ζητούν ή ζήτησαν την όποια επανάληψη της 3 ΗΜΕΡΑΣ. Δεν μ΄ ενδιαφέρει αυτό. Από την στηγμή που έγινε δεν μπορεί να ξαναγίνει. θα ήταν ΦΑΡΣΑ. Αυτό που μ' ενόχλησε περισσότερο απ' όλα είναι η επιμονή των δημιουργών : "Σας στεναχωρήσαμε, λυπούμαστε γ' αυτό, αλλά να ξέρετε πως αν το ξανακάναμε και πάλι το ίδιο θα κάναμε. Αν μη τι άλλο, αναγνωρίστε μας την συνέπεια στις ιδέες μας".
Διαβάζοντας τα .... δεν πίστευα στα μάτια μου. Τι είναι πάλι αυτό. Εδώ δεν είναι το θέμα η όποια συνέπεια στις ιδέες τους. Αυτό είναι δικό τους θέμα. Εδώ αυτό που μετράει είναι, πως αυτές οι ιδέες τους είχαν ΑΜΕΣΗ επίδραση στον ψυχισμό μου, επειδή μου υποσχέθηκαν κάτι και με ΚΟΡΟΙΔΕΨΑΝ. Δεν με ενδιαφέρει, αν κάποιος θέλει ν' αυτοκτονήσει. ΑΠΟΛΥΤΟ δικαίωμα του. Και ναι, αυτή η πράξη του μπορεί να είναι συνεπής στις ιδέες του. Προσωπικά δεν θα τον εμποδίσω. ΑΝ όμως με την όποια αυτοκτονία του, παίρνει και μένα μαζί του, τότε ναι μ' ενδιαφέρει. Και πάνω απ' όλα πρέπει να πάρω θέση.
Ας εμβαθύνουμε λίγο περισσότερο σ' αυτό που λένε. Εχετε αναλογιστεί τι σημαίνει αυτό το απίστευτο "και πάλι το ίδιο θα κάναμε ..."; Στο δικό μου μυαλό μόνο ένα πράγμα. Οτι γι' αυτούς ήμασταν όλο αυτό τον καιρό, απλά νούμερα και τίποτα άλλο. Δεν ήμασταν άνθρωποι, ο Νίκος, η Μαρία, Ο Γιάννης, ο Βαγγέλης, η Ολγα ... Απλά νούμερα προς εμπορική εκμετάλλευση που χρησιμοποιούνται για τις μετρήσεις τις δικές τους και της εταιρίας που τους σπονσονάρει και τίποτα άλλο.
Θυμάται κανείς από σας, τους μεγαλύτερους, μία τηλεοπτική σειρά, όπου οι άνθρωποι ήταν νούμερα. Πρόκειται για την μητέρα όλων των σύγχρονων σειρών. Το περίφημο THE PRISONER, του BBC. Εκεί δεν υπήρχαν άνθρωπο, αλλά απλοί αριθμοί. Ο περίφημος 6. Που για να επιβιώσει απέναντι σε όσους ήθελαν να "τσακίσουν" την προσωπικότητα τους, έπρεπε να γίνει τελικά το 2 και μετά το 1.Κάτι τέτοιο συνέβη και εδώ, αλλά στην χειρότερη του μορφή. Δεν είμαστε απλοί αριθμοί, είμαστε τ' απόλυτα μηδενικά, που ως γνωστόν δεν υπήρχαν στην αρχαιοελληνική αρίθμηση, εφευρέθηκαν πολύ αργότερα. Γιατί μηδενικά; Γιατί απλά, και τον "χειρότερο" άνθρωπο να είχες μπροστά σου, δεν του λες θα ξανάκανα τα ίδια. Μόνο αν μπροστά σου, δίπλα σου, απέναντι σου, δεν υπάρχει τίποτα, δηλαδή υπάρχει μόνο το κενό η το μηδέν, μόνο τότε μπορείς να λες αυτό το απίστευτο θα ξανάκανα τα ίδια. Οταν έχεις να κάνεις με ανθρώπους, είσαι υποχρεωμένος να πεις: "Συγνώμη, προφανώς έκανα λάθος ... δεν ήταν αυτό στις προθέσεις μας ... σε μία άλλη ευκαιρία θα προσπαθούσα να το κάνω μ' ένα διαφορετικό τρόπο, έτσι ώστε και ενημερωμένοι να είστε, αλλά και να "πληγωθούν" οι λιγότερο δυνατόν." Απλές κουβέντες που θα είχαν λήξει όμορφα και απλά το όλο πρόβλημα. Οταν λές πως θα ξανάκανες τα ίδια, πάει να πεις πως είχες μελετήσει τα προβλήματα που θα προέκυπταν και είχες από την αρχή σκοπό να φερθείς έτσι. Δηλαδή είχες ξεκαθαρίσει μέσα σου από την αρχή, πως θα κορόιδευες το 99% των αριθμών - και όχι ανθρώπων, που θα συμμετείχαν.
Θα μπορούσα να γράφω για ώρες. Τέτοιο δογματισμό και απολυτότητα που ξεκινάει από μία "θειστικού" τύπου αντίληψη για τον εαυτό μας, δεν μπορώ να την χωνέψω με τίποτα. Τι νόημα όμως τελικά έχει; Για να επιβιώσω, πρέπει τελικά ν' αποδεχτώ πως συμμετείχα σ' ένα παιγνίδι που από την αρχή μου είχε δοθεί ο ρόλος του κορόιδου. Οκ ... προσωπικά το δέχομαι, γιατί είναι αναγκαία προϋπόθεση να συνεχίσω την μοναχική μου πορεία ...
3. Συνεργατικό παιγνίδι και community. Συγνώμη, αλλά στην πράξη καταδείχτηκε πως εκτός από βαρύγδουπες λέξεις, υπήρχε η απόλυτη κενότητα. Εγώ ξέρω, έτσι μου έχουν μάθει, πως στην ώρα της ΚΡΙΣΗΣ δοκιμάζονται οι χαρακτήρες. Τότε ο καθένας μας δείχνει τον πραγματικό του εαυτό. Οταν έχεις ένα χιλιάρικο και σου ζητήσω 100 και μου τις δώσει, μετράει, δείχνει κάποια πράγματα, αλλά όχι και πολλά. Οταν όμως έχεις ΜΟΝΟ 50 και σου τα ζητήσω να μου τα δώσεις μένοντας απένταρος, και εσύ το κάνεις, ναι .. τότε αυτό είναι που μετράει και δείχνει τον αληθινό σου χαρακτήρα.
Αυτό που εγώ είδα στην πράξη, είναι πως τελικά υπήρχε ένα καθαρά ελιτίστικος πυρήνας παικτών, που ενδιαφέρονταν μόνο για τον εαυτό τους, άντε και ένα - δύο ακόμη γύρω του και τίποτα άλλο. Γι' αυτούς ήταν τελικά ένας διαγωνισμός "ευφυΐας" μέσω του οποίου επιβεβαιώνονταν και τίποτε άλλο. Οταν "μαθεύτηκε το πρόβλημα, ποιός τελικά ειδοποίησε ποιόν και γιατί. Αναρωτηθείτε. Και απαντήσεις του τύπου, εκείνη στην στιγμή "άδειασε το μυαλό μου" συγνώμη, αλλά δεν με πείθουν.
Προσωπικά έμαθα για την Τρίτη μέρα την Κυριακή το απόγευμα. Δεν είχα την απαίτηση να με ειδοποιήσει κανείς, εξ΄ άλλου για όσους με ξέρουν είμαι απόλυτα μοναχικός παίκτης. Μπήκα τυχαία στις σελίδες του παιγνιδιού, γιατί θέλησα να το δείξω σ' ένα φίλο μου. Και αμέσως τρελάθηκα ... σε πολλαπλά επίπεδα. Η τρέλα μου δεν σας αφορά. Απλά ένα μέρος της είναι το κείμενο αυτό και συγνώμη που σας ταλαιπωρώ διαβάζοντας την. Πριν όμως δε τι περιέχει αυτή η τρίτη μέρα, πριν δω τι είναι και οτιδήποτε άλλο, έκανα ένα πράγμα. Πήρα τον φίλο μου Βαγγέλη Κράτσα για να τον ενημερώσω. Απλά πράγματα ... Ολα τ' άλλα είναι κενά λόγια. Οπως τελικά αποδείχτηκε πως ήταν και η συμμετοχή της συντριπτικής πλειοψηφίας όσων τελικά συμμετείχαν.
Επιμένω. Υπήρξαμε απλά αριθμοί. Μας φέρθηκαν σαν αριθμούς. Και μας λένε πως θα μας ξαναφερθούνε σαν αριθμούς. Και συνεχίζετε να συμμετέχετε. Απόλυτο δικαίωμα σας.
Δεν τα πάω καλά με την Ελληνική μουσική. Αν δεν κάνω λάθος ένα τραγούδι λέει, ... μιλάτε για μένα, χωρίς εμένα ..." ή κάπως έτσι. Νομίζω πως συνεννοούμαστε.
4. Το γεγονός πως το παιγνίδι τελικά σχεδιάστηκε ώστε τελικά σε μία ιδιαίτερα κρίσιμη ψηφοφορία να συμμετάσχουν ΜΟΝΟ 45-60 άτομα δείχνει δυστυχώς πάρα πολλά. Πολύ περισσότερο που κάποιοι αποδέχτηκαν τελικά να συμμετάσχουν στην ψηφοφορία αυτή, αποφασίζοντας για όλους του άλλους! Πρακτικές ολοκληρωτισμού και όχι μόνο. Υπήρχε και η συνειδητή αποχή. Εγώ απλά στο θέμα αυτό βρίσκομαι στην τελείως απέναντι μεριά. Βλέπεται ανήκω σ' αυτούς που πιστεύουν, πως η διαπαιδαγώγηση στα θέματα αυτά, δυστυχώς δεν είναι απλό παιγνίδι ...
5. Ξανά για τους δημιουργούς του παιγνιδιού και μερικούς παίκτες ... Αποφάσισα να φύγω από αυτό το πέρασμα του παιγνιδιού. Ειλικρινά δεν μ' ενδιαφέρει πια. Δεν είδα το 10ο επεισόδιο, δεν θα δω το 11ο, δεν με ενδιαφέρει πια η ιστορία και το όποιο φινάλε της. Πρέπει ν' αδειάσω το παιγνίδι και να συνεχίσω.
Για να βγω από το φαράγγι, αναγκάστηκα να φύγω από μία "δύσκολη" έξοδο. Γδάρθηκα, ματώθηκα, πληγώθηκα. Τα κατάφερα όμως και όταν ανέβηκα πάνω στην κορυφή του φαραγγιού, άκουγα για λίγο τον ήχο από τις φωνές κάποιων που συμμετείχαν στο πέρασμα αυτό. Και μετά ηρθε η σιωπή. Συνέχισα την πορεία μου. Ημουνα πάλι μόνος. Ετσι δεν είμαστε όμως πάντοτε στην ζωή;
Προς τους OliviAnna, Geo70, jokar. Θα ήθελα να σας γνώριζα. Να τα λέγαμε κάποια στιγμή από κοντά. Ισως κάποια στιγμή γίνει, ίσως πάλι όχι. Αν και ίσως να μην έχει καμία σημασία, σας ένιωσα τις περισσότερες στιγμές αρκετά κοντά μου ...
Προς την Μαρία Ν.: Στις μυστικές σελίδες υπήρξες ο φάρος μου σε πολλές περιπτώσεις και θέλησα να σε γνωρίσω. Ρώτησα σχετικά τον Δημήτρη αν σε ξέρει, καταλαβαίνεις προφανώς ποιόν εννοώ. Μου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση η καθαρότητα της σκέψης σου και ο τρόπος που έδινες βοήθεια. Η σημερινή σου τοποθέτηση όμως, απόλυτα σεβαστή κατ΄ άλλα, δείχνει πως τελικά την δύσκολη στιγμή αποφασίζεις να μην πάρεις θέση, οποιαδήποτε θέση. Το ερώτημα στο περίφημο "topic Ερώτηση", δεν ήταν τελικά το τι θετικό πήρε ο καθένας μας από αυτή την εμπειρία, αλλά το αν οι δημιουργοί του έπραξαν τελικά σωστά ή όχι. Απλά πράγματα. Αρκούσε να πεις, όπως έκανε τελικά προς μεγάλη μου έκπληξη και ο Firebrand (αντιγράφω από την τοποθέτηση του ... "Απολύτως δεκτό. Ήταν απλά μια πρόταση προς συζήτηση, με το "προσμετρήθηκαν όλα" είμαι απόλυτα ικανοποιημένος., πως καλά έκαναν.")
6. Αποκλειστικά προς του δημιουργούς της ιστορίας. Επειδή επιμένω πως μας φερθήκατε σαν αριθμούς, και επειδή επιμένετε πως θα ξανακάνατε τα ίδια, σημειώστε και κάτι, που έστω σε επίπεδο αριθμών ίσως τελικά να σας κάνει ν' αλλάξετε κάτι στο επόμενο κλονοποιημένο (αφού θα κάνετε τα ίδια) σχεδιασμό σας. Οτι ακολουθεί δεν το γράφω επειδή με λένε Αντρέα. Απλά να ξέρετε πως στις 30 του μηνός, του Αγίου Αντρέα, είναι μία από τις 45 συνολικά θεωρούμενες ΜΕΓΑΛΕΣ γιορτές στην χώρα μας. Και τουλάχιστον αυτό έπρεπε να το σεβαστείτε. Οχι με την κάποια θρησκευτική έννοια, αλλά απλά επειδή εκείνη τη μέρα "τυχαίνει" να γιορτάζουν πολλοί άνθρωποι. Και το λογικό θα ήταν να γιόρταζαν κάπου, στο σπίτι τους, σε κάποια ταβέρνα. Και φυσικά δεν θα είχαν στο μυαλό τους να μπουν στο Internet να κοιτάξουν τις σελίδες σας. Ετσι το αναφέρω, εκείνο το βράδυ ο Vantor ήταν μαζί μου σε μία ταβέρνα, τιμώντας την φιλία μας ... Και δεν θέλω να ξέρω τι θα έκανε αν του ερχόταν ένα τηλεφώνημα που τον ενημέρωνε πως η τρίτη ΗΜΕΡΑ είχε ξεκινήσει. Το πιο πιθανό ήταν να έτρεχε μ' ένα μπριτζολάκι στο στόμα για να βρει κάποιο Internet Καφέ ... Και εγώ πάλι θα θύμωνα ...
Και τους δύο σας γνωρίζω από την πορεία σας στα περιοδικά πληροφορικής.
Για τον Α.Π. Τσουρινάκη ειδικά, τρέφω απεριόριστη εκτίμηση από την εποχή που του έγραφα πιτσιρικάς ρωτώντας για τα Ingrid's Back, Guild of the Thieves, Pawn, Bureaucracy κ.λπ., γι'αυτό να μη θεωρηθεί σε καμμία περίπτωση ότι του επιτίθεμαι.
Αυτό που λέει ο Ανδρέας-Παρασκευάς : " Για μένα προσωπικά είχαν στοιχειώδη υποχρέωση να αναφέρουν στους όρους του παιγνιδιού, ότι " ... πρέπει να ξέρετε, πως κάποια στιγμή απροειδοποίητα, θα εκδηλωθεί ένα ανεξάρτητος γρίφος, που θα έχει σημαντικό χρονικό περιορισμό και που η συμμετοχή του σ' αυτόν και το αποτέλεσμα της θα κρίνει το φινάλε που θα δοθεί στην όποια εξέλιξη της ιστορίας ..."
Στην περίπτωση αυτή, όλοι μας θα είχαμε προειδοποιηθεί, και αν δεν δείχναμε τα ανάλογα αντανακλαστικά το πρόβλημα θα ήταν καθαρά δικό μας. Προσοχή. Δεν εννοώ και δεν λέω πως έπρεπε να αναφέρουν το πότε θα γίνει αυτό. Επισημαίνω πως είχαν την ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ να μας έχουν ενημερώσει πως κάπου- κάποτε, θα γίνει κάτι τέτοιο
ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ: Θα μπορούσαν να έχουν περάσει την ενημέρωση αυτήν σ' ένα παράλληλο κρυφό γρίφο. Δηλαδή σ' ένα επεισόδιο, εκτός από τον κλασσικό κρυφό γρίφο, να υπήρχε και ένας άλλος κρυφός γρίφος που θα ενημέρωνε όσους τον έβρισκαν και τον έλυναν για την περιβόητη 3η ΗΜΕΡΑ."
έγινε στην πραγματικότητα. Θα θυμάστε όλοι όσοι παρακολουθούμε το φόρουμ του παιχνιδιού αυτά τα δύο θέματα :
Και εγώ και η Veron πέσαμε τυχαία πάνω στη συνέντευξη και δημοσιεύσαμε ΑΜΕΣΩΣ όσα βρήκαμε. Ουσιαστικά οι δημιουργοί έκαναν ακριβώς αυτό το "εναλλακτικό" που λέει ο Α.Π. Μας είχαν ειδοποιήσει, λοιπόν, εμμέσως και είμασταν, εμείς, η ΕΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΠΑΙΚΤΩΝ σε συνεχή εγρήγορση από τότε!
Εδώ όμως πιστεύω πως έκανε και ένα σοβαρό φάουλ. Μίλησε για αυτό τον "ελιτίστικο πυρήνα παικτών, που ενδιαφέρονταν μόνο για τον εαυτό τους, άντε και ένα - δύο ακόμη γύρω του και τίποτα άλλο. Γι' αυτούς ήταν τελικά ένας διαγωνισμός "ευφυΐας" μέσω του οποίου επιβεβαιώνονταν και τίποτε άλλο".
Επειδή είχα τα αντανακλαστικά μου αυξημένα, όπως εξήγησα και πριν, πρόλαβα να δω το μήνυμα αυτό του cristof και να προλάβω την 3η Ημέρα σχεδόν από την αρχή. Δεν θεωρώ σωστό να μιλάμε (ειδικά ένας άνθρωπος με κύρος σε αυτό το χώρο) με υπεκφυγές και υποννοούμενα.
Έπρεπε αφού αναφέρθηκε σε μαι υποτιθέμενη ΚΛΙΚΑ, να αναφέρει και τα ονόματα των μελών της και όχι να αφήνει τα πράγματα φλου. Επειδή, λοιπόν, είμαι αντιδραστικό στοιχείο εκ φύσεως, θεωρώ ότι είμαι εξέχον μέλος αυτής της κλίκας και ότι είμαι εξυπνότερος από το μέσο όρο των παικτών. Παρά την εξυπνάδα μου, όμως, δεν έχω καταλάβει ακόμα τι παραπάνω όφειλα να κάνω σαν παίκτης όταν βρήκα αυτό το άρθρο (πέρα από τη δημοσίευση στο φόρουμ), προκειμένου να ειδοποιήσω όσο γίνεται περισσότερους: Να ανοίξω τον τηλεφωνικό κατάλογο και να παίρνω στη σειρά; Να βάλω καταχώρηση στην Ελευθεροτυπία; Στο Mega; Στο PC Master; Τι;
Πάντα με όλο το σεβασμό στο πρόσωπό του, ελπίζω να αντιλαμβάνεστε και οι δύο το αίσθημα αδικίας που νιώθω από αυτό το κείμενο.
Και μια τελευταία απάντηση από τον Αντρέα-Παρασκευά Τσουρινάκη, που μου ζήτησε να δημοσιεύσω εδώ:
Επικοινωνώ για μία τελευταία φορά μαζί σας, αν θέλετε το πιστεύετε αυτό, αν θέλετε όχι, για να διευκρινίσω μερικά πράγμα που έθιξαν μερικοί χρήστες, αλλά και να προσπαθήσω να επεξηγήσω μερικά θέματα που με αφορούν.
1. Για όσους μιλούν περί μουρμούρας ... Μουρμούρα εννοείται από τα Ελληνικά που εγώ ξέρω, το να ΠΑΡΑΜΕΝΕΙΣ και να γκρινιάζεις για διάφορα πράγματα. Αυτό το κάνετε κάποιοι από σας που παραμένετε. Εγώ απεχώρησα ήδη από το όποιο παιγνίδι, και μετά από αυτό το μήνυμα και οριστικά από το όποιο επίπεδο επικοινωνίας μαζί σας. Εκτός και να μηνύματα αυτά τα θεωρείτε συμμετοχή στο παιγνίδι. Οπότε ...
2. Επειδή το έθιξαν κάποιοι και μου φαίνεται σαν μία προσπάθεια να βρεθούν δικαιολογίες και για να δικαιολογηθούν στάσεις, αλλά και να δικαιολογηθεί ένα παιγνίδι που αγαπήσατε.
Το παιγνίδι δεν είναι ερασιτεχνική προσπάθεια. Αποτελεί ΠΛΗΡΩΣ επαγγελματική κίνηση, ΠΛΗΡΩΜΕΝΗ από την SONY-ERICSSON. Καλό είναι να μην το ξεχνάτε αυτό, και σαν τέτοια να την αντιμετωπίζετε. Εγώ τουλάχιστον από την μεριά μου αυτό κάνω. Και επίσης να μην ξεχνάτε πως συστατικό στοιχείο των ARG, είναι πως οι χρήστες δεν πληρώνουν, πληρώνουν αυτοί που σπονσοράρουν το όποιο εγχείρημα.
Επομένως τι νόημα έχει να αναφέρετε "είναι free, δεν πληρώνουμε ..."; Αυτό δίνει δηλαδή στους δημιουργούς αυτής της ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗΣ προσπάθειας άφεση αμαρτιών;
Ξανατονίζω πως μέχρι σε παγκόσμια κλίμακα ν' αλλάξουν τα δεδομένα στα ARGs, οι χρήστες δεν πληρώνουν. Με άλλα λόγια δεν μας-σας έκανε κανείς κάποια χάρη.
3. Γιατί δημοσιεύω τα μηνύματά μου στα forums αυτά, και μάλιστα μέσω άλλου προσώπου. Προσπερνώ την πλαγιομετωπική σπόντα και απαντώ επί της ουσίας ...
3Α. Εγώ με τους περισσότερους από εσάς έχω μία σημαντική διαφορά. Επι της ουσίας. Αρθρογραφώ για το παιγνίδι, δεν είμαι παίκτης ή fan όπως εσείς. Σας πληροφορώ πως ήδη, χωρίς καμία υποχρέωση, έχω γράψει 6 άρθρα για το παιγνίδι. Τα πρώτα δύο, έχουν ήδη δημοσιευθεί στο PC Master του Δεκεμβρίου που κυκλοφορεί. Τα δύο επόμενα θα δημοσιευθούν στο PC Master του Ιανουαρίου, που θα κυκλοφορήσει στις γιορτές (για την ακρίβεια το ένα από αυτά είναι αφιερωμένο στις Μυστικές σελίδες του Δημήτρη - που εμένα έχουν καταγοητεύσει, και οι οποίες αποτελούν "ερασιτεχνική προσπάθεια" πολύ υψηλού επιπέδου, με ουσιαστική συμμετοχή των χρηστών, μια και έφτιαξαν και ένα δικό τους επίπεδο γρίφων και πολλά άλλα ... εκεί αναφέρω και τον σεβασμό μου στην Μαρία Ν. για τον τρόπο που βοηθούσε τους χρήστες), ένα ακόμη άρθρο για το PC Master Gold που θα κυκλοφορήσει μέχρι τις γιορτές, και άλλο ένα για το ίδιο περιοδικό (συνέχεια του πρώτου) που θα κυκλοφορήσει μετά τις γιορτές. Τότε το παιγνίδι θα έχει τελειώσει, αλλά αυτό δεν έχει σημασία, αφού θα παραμείνει Online για κάποιους μήνες, τουλάχιστον έτσι θέλω να πιστεύω). Είχα προγραμματίσει και ένα άρθρο ακόμη για το PC Master, λίγο αργότερα, στο οποίο θα καλούνταν να μιλήσουν οι δημιουργοί του παιγνιδιού, να μιλούσαν για το πως αυτοί τελικά είδαν την όλη εμπειρία, αλλά και να μιλούσαν μερικοί χρήστες, που καλώς ή κακώς εγώ ξεχώρισα, και τους περισσότερους από τους οποίους ευχαρίστησα ήδη στο προηγούμενο μήνυμά μου. Τώρα πια αυτό το άρθρο δεν θα γραφτεί.
Εγώ λοιπόν δεν συμμετείχα για την όποια πλάκα μου ή προσωπική μου ευχαρίστηση, δεν είμαι fan του παιγνιδιού, όπως εσείς (κακώς ο Βαγγέλης με προσφώνησε σαν παίκτη του παιγνιδιού, εγώ θα χαρακτήριζα τον εαυτό μου σαν κάποιο που παρακολουθεί το παιγνίδι), είναι όμως ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ απέναντι στους αναγνώστες του περιοδικού και λογοδοτώ σ' αυτούς. Δεν εκπροσωπώ μόνο τον εαυτό μου ... Αυτό δεν δίνει κάποια ξεχωριστή βαρύτητα στην γνώμη μου, απέναντι στην όποια δική σας, απλά τονίζω πως εγώ λογοδοτώ απέναντι στους αναγνώστες του περιοδικού, εσείς μόνο απέναντι στον εαυτό σας και στους όποιους φίλους σας.
3Β. Γιατί στο forum μέσω κάποιου άλλου. Απλά γιατί δεν είμαι μέλος κανενός forum, όχι από σνομπισμό απέναντι στους άλλους χρήστες, αλλά από κάποια πολύ προσωπική μου άποψη που δεν είναι του παρόντος.
3Γ. Γιατί τότε στο forum (μέσω κάποιου άλλου) και όχι στο περιοδικό. Εύστοχο ερώτημα που πρέπει ν' απαντήσω επί της ουσίας, και όσοι θέλουν να καταλάβουν, ίσως καταλάβουν. Οι άλλοι που έτσι κι' αλλιώς δεν θέλετε, μπορείτε να με ρίξετε από τώρα στην όποια πυρά, δεν έχω τέτοια προβλήματα.
Τα πιο πάνω άρθρα είναι από θετικά ως υπερθετικά κατ΄ αρχήν για την τριάδα των δημιουργών της 5ης ΗΜΕΡΑΣ και πολύ θετικά για το παιγνίδι, με μοναδική βασική αιχμή το πολύ υψηλό για μένα επίπεδο δυσκολίας όπου, και το οποίο πιστεύω πως απωθεί τον όποιο μέσο χρήστη.
Διαφοροποιούμενος από την μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων, που διακρίνονται για την ζήλια και τον φθόνο προς την επιτυχία του διπλανού τους και που επειδή όποτε δεν μπορούν να τον φτάσουν φροντίζουν να τον "κοντύνουν" ώστε να παραμείνει στα μέτρα της δικιάς τους μετριότητας, χρόνια τώρα από τα περιοδικά που γράφω ΕΝΙΣΧΥΩ όσο μπορώ τις ΟΠΟΙΕΣ ελληνικές προσπάθειες. Αν κάποιο παιγνίδι θα έπαιρνε 6, όταν το κάνει Ελληνας του βάζω 7,5. Αν έχει δύο αρνητικά, αντί να τα φωνάξω - απλά τα ψιθυρίζω. Το έχω απωθημένο, είναι βίτσιο μου, θέλω να δω Ελληνικές προσπάθειες να κυριαρχούν σαν τέτοιες στον παγκόσμιο χώρο. Οσο μπορώ βοηθώ. Αυτό μπορώ, αυτό κάνω.
4. Θεωρώ πως οι δημιουργοί του παιγνιδιού συνειδητά ή όχι, με κορόιδεψαν. Για να εξηγηθώ επί της ουσίας. Εγώ όταν πρωτοείδα το παιγνίδι, αμέσως θέλησα να το παρουσιάσω στο περιοδικό. Πήρα τηλέφωνο τους δημιουργούς του, συμφώνησαν αμέσως και συναντηθήκαμε. Εκεί, έχοντας διαβάσει στοιχειωδώς για το τι είναι τελικά τα ARGs που αγνοούσα και χάριν της προσπάθειας των παιδιών έμαθα, αλλά και διαβάζοντας την ειδική σελίδα τους για το τι είναι τελικά το παιγνίδι, τους έκανα μία ερώτηση.
Πώς οι χρήστες τελικά θα καθορήσουν την εξέλιξη του παιγνιδιού. Μου απάντησαν πως ό,τι μου πουν δεν πρέπει να δημοσιευθεί, αφού θέλουν να παραμείνει έκπληξη, έτσι ήταν το παιγνίδι. Ο Βαγγέλης, όντας fan του παιγνιδιού, βγήκε έξω για να μην το ακούσει και επηρεαστεί από την πληροφορία αυτή. Εκεί λοιπόν μου είπαν τα εξής: "Προς το τέλος του παιγνιδιού, κάποια στιγμή θα δημοσιευτούν μερικοί γρίφοι με σημαντικό χρονικό περιορισμό, όπου ανάλογα το πόσους από αυτούς θα λύσουν οι χρήστες θα καθοριστεί και το ποιο φινάλε θα επικρατήσει."
Μου άρεσε πολύ αυτό, το βρήκα ιδιαίτερα έξυπνο και ακολούθησε η επόμενη ερώτηση. ΟΚ, όταν τελειώσει το παιγνίδι, θα δώσετε τα όποια εναλλακτικά φινάλε στην δημοσιότητα να τα δούμε; Η απάντησή τους ήταν απόλυτα ξερή. Οχι με κανένα τρόπο, πρόκειται για μία διαδρομή που αφού καθορίζεται το όποιο φινάλε της, αυτά είναι, όπως και στην ζωή, τ' άλλα θα εξαφανιστούν. Εκεί έλαμψαν κάποια προειδοποιητικά γλομπάκια μέσα μου, αλλά δεν τους έδωσα την πρέπουσα σημασία. Εγώ συνέχισα απτόητος. Καλά, τι σας πειράζει 2 μήνες μετά το τέλος του παιγνιδιού να κυκλοφορήσετε για συλλεκτική αξία ένα DVD με το περιεχόμενο του παιγνιδιού, και όπως γίνεται στις DVD-ταινίες, στα extras να δίνετε και τα εναλλακτικά φινάλε από την στιγμή που ήδη τα έχετε σχεδιάσει - άρα και γυρίσει τα όποια videos; Πάλι ή ίδια απόλυτη άρνηση.
Τότε όμως έπρεπε τα προειδοποιητικά γλομπάκια που για δεύτερη φορά άναψαν μέσα μου, να είχαν ανάψει κόκκινο. Γιατί για μένα, αν και αναγνωρίζω πως το θέμα σηκώνει τεράστια συζήτηση, από τότε δείχτηκε από την μεριά των δημιουργών μία απολυτότητα - δογματισμός, που αποτελεί σημείο τριβής και σήμερα.
Εγώ την θέληση τους πως αυτά που μου είπαν δεν πρέπει να δημοσιευθούν, τη σεβάστηκα. Ενθουσιάστηκα με την συνάντησή μας, και χωρίς καμία δεύτερη σκέψη έγραψα τα άρθρα που προανάφερα. Δεν είπα μέχρι σήμερα πουθενά το θέμα αυτό. Το αναφέρω σήμερα, τώρα που η 3η μέρα πέρασε.
Πού με κορόιδεψαν; Σ' αυτά που δεν μου είπαν, και για να δώσω ένα ελαφρυντικό ίσως δεν τα θεώρησαν σημαντικά, που όμως εγώ αν τα ήξερα ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΧΑ ΓΡΑΨΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΑΡΘΡΟ.
Αν μου είχαν πει πως: α. Οι extra αυτοί γρίφοι θα εμφανιστούν τελείως απροειδοποίητα και β. πως μετά τους γρίφους θα γινόταν και μία ψηφοφορία όπου θα συμμετείχε τελικά μία πολύ - πολύ μικρή μειοψηφία, και που και αυτή θα καθόριζε το φινάλε, τότε θα τους είχα πει και εγώ με την σειρά μου: "Παιδιά σας συμπαθώ πάρα πολύ, αλλά, συγνώμη, δεν μπορώ να γράψω εγώ για το περιοδικό. Είναι θέμα αρχής για μένα." Το μόνο που θα μπορούσα να κάνω στην περίπτωση αυτή για να υποστηρίξω το παιγνίδι, είναι να τους "'έστελνα' και άλλα sites, που δεν τα είχαν πλησιάσει οι ίδιοι, όπως π.χ το GamersUniverse.gr (που πήγε και τους βιντεοσκόπησε), και το AdventureAdvocate (που δεν ξέρω αν τελικά πήγε να τους πάρει συνέντευξη η όχι). Εγώ πάντως άρθρο προσωπικά δεν θα έγραφα. Το ζήτημα της ψηφοφορίας από μία συντριπτική μειοψηφία που καθορίζει την πορεία όλων, δεν το ΔΕΧΟΜΑΙ με τίποτε, σε οποιοδήποτε παιγνίδι ή όχι. Και αντιδρώ.
4Α. Η αντίδρασή μου δεν παραπέμπει στην ψηφοφορία για εκλογές κυβερνήσεων, όπως θίγει η Mαρία N. Εγώ έχω μάθει και τιμώ απόλυτα, πως οι έννοιες της συμμετοχής ΟΛΩΝ (και όχι ελαχίστων που μάλιστα έχει προγραμματιστεί συνειδητά ώστε να γίνει έτσι), της συζήτησής τους για όλα τα θέματα που τους απασχολούσαν και των τελικών τους ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ που παίρνονταν με ΚΑΘΟΛΙΚΗ ψηφοφορία και ΑΠΟΛΥΤΗ πλειοψηφία, είναι αυτές που χαρακτηρίζονται σαν η προσφορά των Αρχαίων Ελλήνων στην έννοια της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ που αυτοί πρωτο-εφάρμοσαν. Αυτή η αντίληψη υπάρχει σ' όλο μου το είναι και δεν την διαπραγματεύομαι με κανένα.
Χωρίς να θέλω να πολιτικολογώ, δυστυχώς στον 20ο αιώνα η έννοια της δημοκρατίας που σχεδόν όλοι επικροτούν εκφυλίστηκε σταδιακά, ενώ στις μέρες μας έχει χάσει τελείως το κάθε της περιεχόμενο. Τώρα πια ούτε κυβερνήσεις βγάζουμε με ΑΠΟΛΥΤΗ πλειοψηφία, αλλά μετά την ψήφιση και του σχετικού νόμου κατέρριψαν και το τελευταίο προπύργιο που υπήρχε στον τομέα αυτό, τις δημοτικές εκλογές.
Εγώ είμαι τοποθετημένος στην άλλη μεριά του λόφου, δεν παίζω με την έννοια αυτή και πολύ, μα πάρα πολύ λυπάμαι για δύο βασικά πράγματα: 1. Γιατί οι χαρισματικοί αυτοί δημιουργοί επέλεξαν μία αντιδημοκρατική επιλογή για να κριθεί το φινάλε του παιγνιδιού. Μπορεί οι λέξεις να ενοχλούν και πολλοί από εσάς να αντιδρούν και να με περνάνε "γενιές δεκατέσσερις", αλλά όπως και να το πείτε, περί αυτού πρόκειται. Εχω βαρεθεί τους "δημοκράτες" στα λόγια, που στην καθημερινή πρακτική τους, κάνουν τα τελείως αντίθετα. Μη μου απαντήσετε περί παιγνιδιού και πού κολλάω. Σ' αυτά οφείλουμε να είμαστε απόλυτοι και οι όποιες επιλογές μας δείχνουν και τηην ποιότητά μας στα θέματα αυτά. Δεν παίζουνε με τα θέματα της δημοκρατίας. Και η κριτική μου στον τομέα αυτό απέναντι στο παιγνίδι είναι ΑΠΟΛΥΤΑ ΑΡΝΗΤΙΚΗ, γιατί εγώ βλέπετε, αντίθετα με τους περισσότερους από εσάς, το αντιμετωπίσω σαν αυστηρά επαγγελματική προσπάθεια που εκτός των άλλων αναπαράγει και ιδεολογία. 2. Γιατί τελικά συμμετείχαν σ΄ αυτή την αντιδημοκρατική πρακτική 40-70 χρήστες. Και που πολλοί από αυτούς που διαμαρτύρονται πως δεν ειδοποιήθηκαν για να συμμετάσχουν, θα συμμετείχαν στην ψηφοφορία αυτή. Με λυπεί, με θλίβει, που δεν είδα ΟΥΤΕ ΕΝΑ, να διαμαρτύρεται για την ψηφοφορία αυτή καθ΄ αυτή από μία μειοψηφία. Των περισσοτέρων το πρόβλημα είναι απλά που δεν ειδοποιήθηκαν να πάρουν και αυτοί μέρος σ' αυτήν. Κρίμα.
Ξέρω πως οι περισσότεροι θα κοροϊδέψετε. Αναλογιστείτε απλά τα όρια που βάζει ο καθένας και στα οποία θα αντιδρούσε αν τον καλούσαν να συμμετάσχει. Π.χ ... Σας καλούν στα πλαίσια ενός αντίστοιχου παιγνιδιού, να τριγυρνάτε μ' ένα αμάξι και να έχετε τα στερεοφωνικά του στην διαπασών ενοχλώντας και προκαλώντας καταφανέστατα τον κόσμο. Θα το κάνατε; Η από την άλλη σας καλούν σ' ένα ρόλο πρωταγωνιστή όπου σ' ένα σημείο, χωρίς να έχετε προειδοποιηθεί ώστε να πείτε εγκαίρως δεν συμμετέχω, σας λένε πως πρέπει μ' ένα αμάξι να σκοτώσετε 4 ζώα. Θα το κάνατε και πάλι λέγοντας πως "έλα μωρέ, ένα απλό παιγνίδι είναι" ...
ΑΝ τώρα πείτε πως αυτά δεν θα τα κάνατε, να μην μου προκαλεί θλίψη πως για την έννοια της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ και της ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ, δεν δίνετε καμία σημασία, ενώ για τ' άλλα δίνετε (και καλά κάνετε);
Και ένα τελευταίο. Πώς αποδεχτήκατε ορισμένοι να ειδοποιηθείτε μέσω μηνυμάτων από τους δημιουργούς ελάχιστα πριν την 3η μέρα, και πώς φυσικά αυτοί το έκαναν; Σας απασχόλησε καθόλου; Δεν είναι η κίνηση αυτή αποτέλεσμα μίας αντίληψης για μία ελίτ χρηστών; Σας αρέσει επειδή είστε μέσα σ' αυτούς. Και αυτοί που δεν είναι, τους σκέφθηκε κανείς; Συνειδητά ή ασυνείδητα πριμοδοτήσατε την λογική του "μέσου", άρα μη διαμαρτύρεστε όταν το ίδιο ακριβώς κάνουν και οι πολιτικοί με τους δικούς τους και τους κατ' εικόνα διαγωνισμούς τους. Μόνο που εκεί όλοι τους βρίζουνε. Εδώ που έγινε για ΜΑΣ κανένα πρόβλημα. Ναι, ναι ξέρω, εδώ είναι απλά ένα παιγνίδι. Τι όμορφος κόσμος, θεέ μου ...
4Β. Για το θέμα της community. Εγώ δεν έθιξα το θέμα πως απλά κάποιοι που ξέρατε δεν ειδοποιήσατε, όπως θεώρησε ο "androgeos" και μου απαντά. Στο άρθρο που θα δημοσιευτεί τα Χριστούγεννα, μία μπηχτή για τα forum την ρίχνω. Δεν είδα ενέργειες commounity. Δεν είδα happenings από τους fan. Δεν είδα ταξίδια σε μέρη και χώρους "σημαντικά" για το παιγνίδι. Π.χ. Μία βόλτα στα Χανιά για ένα διήμερο αναζητώντας τον χώρο του Φεστιβαλ, η μία συνάντηση στο μπαρ που δείχνουν τα videos του επεισοδίου με τα λάστιχα και πολλά άλλα. Είδα ένα ανείπωτο εγωισμό από τους χρήστες, διαγωνισμούς ταχύτητας "υποτιθέμενης ευφυΐας" για το ποιος θα λύσει πρώτο τον τάδε γρίφο ή όχι. Δεν είδα να συζητιούνται επί της ουσίας γρίφοι, μετά, αφού λύθηκαν. Δεν είδα να συζητιούνται με τους δημιουργούς τους. Σας απάσχόλησε ποτέ πως ο Eric για ένα γρίφο μπορεί να μελετούσε - έψαχνε - σκαφτόταν - σχεδίαζε για μία εβδομάδα; Το ίδιο και ο Δημήτρης; Και εσείς με τα περιβόητα "pm" τους προσπερνάγατε μέσα σε δευτερόλεπτα; Η κρεατομηχανή του χρόνου στο απόγειό της. Αν εσείς είστε ευχαριστημένοι από τα forums της κοινότητας σας, μαγκιά σας. Εγώ όχι. θα μου πείτε και εσείς πρόβλημά μου. Εχετε δίκιο.
5. Ξαναγυρνάω στο σημείο 3Γ. Δεν θέλησα να γράψω στο περιοδικό για όλα αυτά. Θα με πλήγωνε ακόμη περισσότερο. Οχι επειδή τελικά έσφαλα στην γνώμη μου για το παιγνίδι και σημαντικές πτυχές της εσωτερικής του ποιότητας. Εχω αρκετές φορές ζητήσει συγνώμη από τους αναγνώστες του περιοδικού για λάθη που έχω κάνει. Βλέπετε, εξακολουθώ να θεωρώ πως πρέπει να τους φερθούμε όσο πιο "ελαφριά" γίνεται. Γι΄ αυτό και δημοσιεύω αυτά τα κείμενα εδώ στο forum, και ταλαιπωρώ εσάς και δεν τα γράφω στο περιοδικό, όπως θα ήταν το σωστό. Απλά ό,τι έγραφα εκεί θα έμενε για πάντα. Και θα ήταν και πολύ πιο ηχηρό. Ενώ εδώ έτσι κι' αλλιώς τα μηνύματα μετά από λίγο καιρό δεν θα υπάρχουν.
Οσοι με ρωτάνε αυτές τις μέρες για τα παιδιά του λέω τα ίδια: Ο καθένας στον τομέα του πολύ μεγάλο ταλέντο, ιδιαίτερα ευχάριστοι τύποι, η ένωσή τους εκρηκτική ... Μόνο που τώρα πια συμπληρώνω και κάτι άλλο .... Πως μέχρι τώρα έβλεπα την μία πλευρά του Εβερεστ. Οπως γίνεται απ' όσους ταξιδιώτες το κοιτούν από μακριά. Βλέπουν μόνο την μία πλευρά του. Τώρα εγώ απλά είδα και την άλλη, ή τουλάχιστον έτσι νομίζω ...
Να ξέρετε όμως πως προσωπικά όμως ΤΡΕΜΩ όταν έστω και ένας αναγνώστης μου πει: "γιατί αποσιώπησες το θέμα αυτό; Δεν είναι σημαντικό για σένα;" Βλέπετε, εγώ δεν μπορώ δημόσια από το περιοδικό να του πω πως: "Καλά, πώς κάνεις έτσι, ένα απλό παιγνίδι είναι ..."
6. Δεν είδα κανένα να αντιδρά στο περίφημο "θα ξανακάνουμε τα ίδια και την επόμενη φορά". Καλά, ούτε αυτό σας ενοχλεί; Δεν σας λέω να φύγετε. Ο καθένας κάνει έτσι κι' αλλιώς ό,τι νομίζει καλύτερο για τον εαυτό του. Λέω απλά να διαμαρτυρηθείτε για την στάση τους αυτή. Ξαναπαίζετε λοιπόν ένα ίδιο παιγνίδι, με άλλο περιεχόμενο, και όπως μας λένε οι δημιουργοί του, θα σας ξαναφερθούν το ίδιο. Τότε δηλαδή θα ξανασυμμετάσχετε αδιαμαρτύρητα; Ειδατε μήπως τους δημιουργούς του παιγνιδιού να αποσύρουν αυτή την περίφημη φράση - στάση και να ζητούν συγνώμη; Τίποτα, καμία ανταπόκριση. Αυτός είναι ο δογματισμός που δεν αντιλήφθηκα έγκαιρα και που αναφέρω στην αρχή. Το θεωρώ κυριολεκτικά απίστευτο, να μου λένε πως θα μου ξανακάνουν τα ίδια και να μην αντιδρώ. Αν δείτε κάποια αλλαγή ειδοποιείστε με. Δεν νομίζω πως ο εγωισμός τους θα τους αφήσει να το κάνουν. Μπορεί και να κάνω λάθος. Τότε ίσως και εγώ ζητήσω συγνώμη. Αλλά μέχρι τότε ... Και ο χρόνος τρέχει ...
7. Τελειώνοντας και απευθυνόμενος προς την OliviAnna - Άννα Ζερβού. Αν είσαι από την Κρήτη κατά πάσα πιθανότατα είμαστε συγγενείς. Αν δεν έχεις καμία σχέση με την Κρήτη, τότε απλά πρόκειται για συνωνυμίες. Σε κάθε περίπτωση νάσαι καλά.
Εγώ δεν μπορώ να επικοινωνήσω με κανένα από εσάς. Αν οι χρήστες που επισημαίνω στο προηγούμενο μήνυμά μου κανονίσετε να βρεθείτε, με οποιαδήποτε σύνθεση, θα ήθελα να σας γνώριζα από κοντά. Αν φυσικά μένετε στην ευρύτερη περιοχή του Λεκανοπέδιου. Και να συζητούσαμε ... Ποτέ δεν ξέρεις ...
Στην τελευταία αυτή περίπτωση αυτή, τα emails μου είναι :
Οι Νίκοι πολύχρονοι ... σήμερα γιορτάζετε. Και την επόμενη Τετάρτη είναι του Αγίου Σπυρίδωνα. Κατ' άλλα όλοι μαθαίνουμε από τα λάθη μας. Απλά κάποιοι δεν έκαναν τελικά κανένα λάθος σ' αυτήν την ιστορία ... Και οι δύο αυτές γιορτές είναι μέσα στις 45 μεγάλες γιορτές από τις οποίες οι περισσότεροι Νεο-Ελληνες έχουμε πάρει τα ονόματά μας ...
16 σχόλια:
Και βέβαια επρόκειτο για το απόλυτο ξενέρωμα... 42-44 παίκτες αποφάσισαν για τη συνέχεια της ιστορίας... Τι να πει κανείς; Επιβραβεύτηκαν δηλαδή όσοι βρίσκονται 24 ώρες το 24ωρο μπροστά σε έναν υπολογιστή, όσοι έτυχε να είναι online εκείνη την ώρα και είδαν την ειδοποίηση ή όσοι είχαν φίλους που έτυχε να τη δουν και σκέφτηκαν να τους ενημερώσουν. Κι όλα αυτά σε ένα παιχνίδι γρίφων. Σα να παίζεις δηλαδή σκάκι και να σου λένε πως για την πιο αποφασιστική κίνηση πρέπει να ρίξεις ζάρι.
Ε, όχι, αυτό δεν είναι "απροσδόκητο" και "έκπληξη". Απλώς επελέγη με τυχαία κριτήρια μια ελίτ και δόθηκε μια φάπα στους υπόλοιπους. Με αυτή τη λογική θα μπορούσε η ειδοποίηση να γίνει στις 4 το βράδυ, η 3η Ημέρα να αρχίσει στις 5 τα ξημερώματα και να ψηφίσει μόνο ο νυχτοφύλακας που παίζει το παιχνίδι στη βάρδια του...
V
πες τα V!
αψογη τοποθετηση!!!
Ως κλασσικό πνεύμα αντιλογίας, διαφωνώ!
Κατ'αρχάς εκτός από όλους όσους είπατε, ευνοήθηκα κι εγώ, επειδή διάβασα αυτήν ακριβώς την ειδοποίηση του Cristof.
Αυτό που έγινε την Παρασκευή ήταν το απαύγασμα της εναλλακτικής πραγματικότητας. Βγαλμένο μέσα απ'τη ζωή. Ποιος μπορεί στη ζωή να δώσει ραντεβού με τα κρίσιμα γεγονότα; Με τον έρωτα, τον πόλεμο, το χρήμα και το θάνατο δεν μπορείς να δώσεις ραντεβού! Ναι, vandor, τελικά όλοι μας παίζουμε με τις πιθανότητες.
Ευτυχώς, πάντως, που δε λύσαμε τίποτα άλλο γιατί οι ψηφοφόροι θα μετέτρεπαν την ιστορία σε τσιγκολελέτα... παντού και πάντα οι ψηφοφόροι ίδιοι είναι...
Εγω δεν θεωρω τον εαυτο μου δυνατο στους γριφους.Δεν ειχα ομως την δυνατοτητα να επιλεξω αν θα συμμετεχω η οχι.Δεν κοστιζει κατι το να εστελναν μια ειδοποιηση με ενα μηνυμα.Οσοι ηταν στο forum την παρασκευη καταφεραν να παιξουν.Τωρα μπηκα ειδα οτι εχει αλλαξει η ωρα του παιχνιδιου και εχασα ολο το παιχνιδι της παρασκευης.Αδικια.Και δεν εχει σχεση με το αν ηταν τυχαιο η οχι.
πολύ χαίρομαι που το post μου βοήθησε κάποιον.Νόμιζα πως δεν το είχε δεί κανείς εγκαίρος.Εγω είχα μπεί κατα τύχη στο φορουμ εκείνη τη μερα και βλεπω ξαφνικα αυτο το "σε λιγο".εκεινη την ωρα εκτος απο μενα ηταν στο φορουμ αλλα 2 ατομα αλλα σχετικα καινουργιοι.και λεω αμαν ερχεται η λαιλαπα και ειμαι μονος μου.και επειδη δεν ξερω κανενα προσωπικα ωστε να τον ειδοποιησω εγραψα αυτο εδω και εστειλα και ενα mail στον firebrand που δεν ξερω αν το ειδε κιολας.Τελοσπαντων τελικα μπορω να πω οτι πολυ γρηγορα μαζευτικαν πολλα ατομα.Σιγουρα οχι ολοι.Και σιγουρα οχι καποια ατομα που ηταν πολυ καιρο στο παιχνιδι και ειχαν δωσει πολλα.Αυτο ηταν οντως ασχημο.Και ειμαι σιγουρος οτι αν ειχε τυχει να ημουν και εγω απο αυτους που δεν το ειχαν μαθει θα ειχα πεταξει το pc απο το μπαλκονι.Εκτος απο αυτο εμενα το "παραπονο μου ειναι οτι ο τριτος γριφος ηταν ατυχης κατα τη γνωμη μου αφου ηταν αδυνατο να λυθει στην ωρα που επρεπε.Και τελος πρεπει να πω οτι απογοητευτικα απο το αποτελεσμα της ψηφοφοριας.Δεν ξερω βεβαια πως ακριβως θα επιρεασει την εξελιξη αλλα απο οσο μπορω να υποθεσω δεν συμφωνω καθολου.....
Se ligo... Apopse...
Αυτό ήταν το κείμενο του mail που λάβαμε όσοι είχαμε γραφτεί στο newsletter. Αυτό για όσους παραπονιούνται ότι δεν υπήρχε ενημέρωση...
Λάβαμε mail, γράφτηκε στο forum και σε αυτό το blog (κι εγώ το είδα christof!).
Στο διαδίκτυο λοιπόν υπήρχαν ήδη τρεις προειδοποιήσεις!
Και φυσικά - μιας και το παιχνίδι είναι συνεργατικό - πήρε φωτιά το msn και τα τηλέφωνα.
Όπως λέει κι ο Androgeos η όλη φάση ήταν ακριβώς ό,τι θα έπρεπε να περιμένουμε από ένα alternate reality game που σέβεται τον εαυτό του και τους παίκτες του!
-areir-
Υ.Γ.1 Ούτε εγώ κατάφερα να παίξω 100% γιατί ήμουν σε γιορτή... :(
Υ.Γ.2 Οι αποφάσεις της ψηφοφορίας ήταν πολύ... ηθικές για τα γούστα μου! :Ρ
Αυτό περί "απαυγάσματος της εναλλακτικής πραγματικότητας" που υποστηρίζει και ο Ερικ με άλλα λόγια (που έχουν το ίδιο όμως νόημα), εγώ πάντως αδυνατώ να το καταλάβω, μάλλον επειδή έχω παίξει πολλά παιχνίδια "εναλλακτικής πραγματικότητας" στη ζωή μου. Δεν καταλαβαίνω, δηλαδή, γιατί δεν μπορώ εγώ π.χ. να ψάξω να βρω hints που θα βοηθήσουν το Λιβαθηνό π.χ. στις 6 το απόγευμα του Σαββάτου ή στις 12 τα μεσάνυχτα της Πέμπτης και πρέπει ντε και καλά να το κάνω στις 9 το βράδυ της Παρασκευής. Αν παίζαμε ένα time sensitive game που εξέλίσσεται σε persistent world εντάξει, να το καταλάβω. Αλλά εδώ δεν υπάρχει κάτι τέτοιο. Το ότι μια κάποια μέρα και ώρα θα γίνει στο άσχετο εκτάκτως κάτι που θα διαμορφώνει σημαντικά το παιχνίδι, ήταν μια πράξη που δεν προέκυπτε από κανένα ως τώρα δεδομένο, δεν είχε καμία σχέση με την εσωτερική δομή του παιχνιδιού όπως αυτή ίσχυε μέχρι τώρα.
Θα καταλάβαινα και θα αποδεχόμουνα π.χ. αυτός που πήγαινε πρώτος στο Mall σε ένα προηγούμενο γρίφο, να είχε δικαίωμα να σκίσει τη μία και μοναδική αφίσα που θα υπήρχε εκεί και να πάρει αυτός το hint για πάρτη του. Θα καταλάβαινα και θα αποδεχόμουνα να έχουν δικαίωμα οι 50 πρώτοι που θα έλυναν ένα γρίφο να δουν ένα συγκεκριμένο κομμάτι του παιχνιδιού μόνο για αυτούς ή να πάρουν μια σημαντική απόφαση. Θα καταλάβαινα και θα αποδεχόμουνα το να δινόταν μια εβδομάδα στους παίκτες να ψάξουν ελεύθερα για hints που θα βοηθούσαν το Λιβαθηνό στέλνοντας εικονικά e-mails σε εικονικές διευθύνσεις προσώπων που σχετίζονται με την ιστορία και λαμβάνοντας απαντήσεις ανάλογες με την ποιότητα των e-mails που έστειλαν. Ολα αυτά είναι για μένα μια χαρά εφαρμογές της "εναλλακτικής πραγματικότητας". Το "τυχαία επιλέγω κάποιους να επηρεάσουν την ιστορία" θεωρώ πως είναι απαράδεκτο. Αν το παιχνίδι ήθελε να εξομοιώσει την τυχαιότητα των συμβάντων στη ζωή μας, ας το έκανε από την αρχή. Ας μη διαφημιζόταν πουθενά, για να το παίξουν όσοι τυχαία θα το βρουν. Το να μας βάζει όμως σε ένα τριπάκι και μετά να μας παίρνει το γλυκό από το στόμα, γιατί; Αδυνατώ να κατανοήσω το λόγο αυτού του μίσους προς τους παίκτες, για χάρη μιας αμφισβητούμενης "εναλλακτικότητας".
Οσο για τον τρίτο γρίφο, συμφωνώ πως δεν υπήρχε περίπτωση να λυθεί ούτε σε 30 χρόνια χωρίς το hint "ανά λεπτό". Απλά δεν πάει το μυαλό με τίποτα εκεί, έχει τόσα ερεθίσματα να ασχοληθεί με άλλα πράγματα, και κανένα για να ασχοληθεί με το ρυθμό ανά ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.
V
Για αρχή, να ευχαριστήσω τον christof για το mail του, εγώ απο εκεί το έμαθα και το είπα σε όσους ήταν online εκείνη τη στιγμή. Βέβαια δεν περίμενα οτι θα σκάσει ολόκληρο επεισόδιο και μάλιστα με timer, και μόλις το είδα πελάγωσα, οπότε αμέλησα να πάρω τηλέφωνο τα άτομα που ήξερα αλλά δεν ήταν online (Συγνώμη vantor, αλλά στο "έχετε τόση ώρα για να το λύσετε" απλά άδειασε το μυαλό μου).
Καταλαβαίνω οτι η προσέγγιση των παιδιών στο ζήτημα σίγουρα ήταν λίγο "απροσδόκητη" αν μη τι άλλο. Ναι, αν το έκανα εγώ, θα το έκανα όπως λέει ο vantor: όντως θα φρόντιζα το πλεονέκτημα της επιλογής κάποιων σημείων της ιστορίας να δωθεί ως αμοιβή στους παίκτες που ξεχώρισαν σε κάποιον τομέα, όποιος και αν ήταν αυτός. Από την άλλη όμως, αν τα παιδιά κάθησαν πριν ένα χρόνο και είπαν "λοιπόν, θα φτάξουμε ένα παιχνίδι που θα είναι σαν online παιχνίδι γρίφων, μόνο που σε μια απροσδόκητη χρονική στιγμή θα κάνουμε ένα ντου στο φορουμ και θα υποβάλλουμε όσους είναι online εκείνη τη στιγμή σε χρονική πίεση, και να δούμε πως θα εξελιχτεί η ιστορία" εμείς δεν μπορούμε να τους πούμε τίποτα.
Και βέβαια μπορούμε να τους πούμε, άκου λέει! Δηλαδή αν είχαν προγραμματίσει στο τελευταίο επεισόδιο να πέσουμε στη θάλασσα (ή έστω στο... Νείλο) να πνιγούμε, έπρεπε να το δεχτούμε; Τι λογική είναι αυτή;
V
Το κείμενο που ακολουθεί μου το έστειλε πριν από λίγο ο καλός φίλος και παίκτης της 5ης Ημέρας Αντρέας-Παρασκευάς Τσουρινάκης ζητώντας να το δημοσιεύσω στο φόρουμ και το blog του παιχνιδιού, επειδή ο ίδιος για διάφορους λόγους δεν συμμετέχει σε online fora. Απλά σημειώνω πως δεν υπήρχε καμία περίπτωση να κάνω αυτό που αναφέρει στην τελευταία παράγραφο!
Βασικά προς τον Eric και όχι μόνο ...
Θυμός. Οργή.
Για πολλούς λόγους. Και ο τελευταίος έχει να κάνει με το ότι κλειδώθηκε το thread ερώτηση στο topic της 3ης μέρας Γιατί; Με ποιό δικαίωμα απαγορεύετε στους χρήστες να συνεχίσουν να διαμαρτύρονται για μία κατάσταση που τους επιβλήθηκε …
Πριν από αυτό κει μετά την 3η Ημέρα …
Πάλι θυμός και οργή …
Κάποιος ανεβαίνει ή κατεβαίνει ένα φαράγγι. Βαθύ, δύσκολο, με πολλά εμπόδια. Φωνάζει δυνατά. Ακούει τον αέρα που μερικές φορές είναι τόσο δυνατός που δεν μπορεί να ακούσει τίποτα άλλο. Όταν και όποτε ο αέρας μέσα στο φαράγγι του το επιτρέπει, ακούει τον αντίλαλο της φωνής τους. Ξανά και ξανά και ξανά.
Παράλληλη σκηνή …
Κάποιοι καλούνται από ένα οδηγό να συμμετάσχουν στο πέρασμα ενός φαραγγιού. Η υπόσχεση είναι πως θα πρόκειται για μία μοναδική εμπειρία. Αποφασίζουν να συμμετάσχουν. Και ξεκινούν όλοι μαζί, ενώ μερικοί άλλοι μπαίνουν στο πέρασμα αυτό του φαραγγιού από άλλα σημεία.
Ο οδηγός τους φωνάζει συνεχώς δυνατά. Κάθε τόσο ακούει τον αντίλαλο της φωνής του. Προχωρώντας όμως πιο μπροστά από τους άλλους, δεν φαίνεται να συνειδητοποιεί πως αυτή την φορά δεν είναι μόνος του. Ετσι δεν ακούει ή δεν θέλει να ακούσει τις φωνές, ή και τον αντίλαλο των φωνών των άλλων. Δυστυχώς συνεχίζει ν’ ακούει ΜΟΝΟ τον εαυτό του. Μόνο που αυτή την φορά ΔΕΝ είναι μόνος του. Πως γίνεται να το ξεχνά κάποιος αυτό; Πως γίνεται να ξεχνάς πως σε ακολουθεί κόσμος. Πολύ ή λίγος, δεν έχει σημασία.
Οι όποιοι παραλληλισμοί σταματούν εδώ ...
Ενας φίλος μου, που ήταν δημοσιογράφος στην NET με εκπομπή στο ραδιόφωνο είχε πει κάποια στιγμή σε μία από τις εκπομπές του, πως αν κάποιος φάει από «κάπου» πόρτα, τότε δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να ξανα-επισκεφθεί το μέρος αυτό. Τα λόγια του αυτά, χωρίς καμία φιλοσοφική βαρύτητα, αλλά με σκοπό μία στοιχειώδη αξιοπρέπεια σαν στάση ζωής, έχουν καρφωθεί για τα καλά στο μυαλό μου και από τότε δεν εννοώ να τα ξεχάσω ποτέ.
Προσωπικά με τον τρόπο που οι δημιουργοί του παιγνιδιού χειρίστηκαν την 3η ΗΜΕΡΑ θεωρώ πως «έδωσαν πόρτα» και σε μένα και στο 99% των παικτών που έχουν συμμετάσχει στον α ή β βαθμό στο παιγνίδι. Στην Τρίτη μέρα συμμετείχαν ελάχιστοι, 45-70 το πολύ παίκτες. Οταν οι δημιουργοί του ισχυρίζονται πως οι συμμετέχοντες σ’ αυτό είναι αρκετές χιλιάδες. Δεν ξέρω το αληθινό νούμερο και δεν με ενδιαφέρει, γιατί απλά δεν αυτό το θέμα ...
Το ζήτημα δεν είναι αυστηρά προσωπικό, δεν νομίζω να ενδιαφέρει κανένα το αν εγώ σταματώ να συμμετάσχω στο παιγνίδι ή όχι.
Απλά επειδή συμμετείχα και εγώ στο ανέβασμα αυτό του φαραγγιού, θέλω να πως γιατί σταματώ και αποχωρώ από αυτή την εμπειρία.
1. Είναι απόλυτο δικαίωμα των όποιων δημιουργών να κάνουν ότι θέλουν σ’ ένα δημιούργημα τους. Όπως στον πίνακα ενός αρτίστα. Στις περιπτώσεις αυτές καλείσαι να δείς το έκθεμα και να νιώσεις κάποια συναισθήματα από τα οποία θα εξαρτηθεί και το αν σου αρέσει ή όχι.
Όμως εδώ υπάρχει μία θεμελιώδη διαφορά που φαίνεται πολύ συνειδητά να ξεχνιέται. Δε μας κάλεσαν να δούμε κάποιο προϊόν ή κάποιο έργο τέχνης, ΜΑΣ κάλεσαν να συμμετάσχουμε σε μία εμπειρία. Όταν λοιπόν καλείς κάποιον ή κάποιους να συμμετάσχει/ουν κάπου, έχεις ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗ υποχρέωση, να του/τους εξηγήσεις ΠΛΗΡΩΣ και αναλυτικά το τι ακριβώς θα συμβεί σ’ αυτό που θα συμμετάσχουν.
Για μένα προσωπικά είχαν στοιχειώδη υποχρέωση να αναφέρουν στους όρους του παιγνιδιού, ότι " ... πρέπει να ξέρετε, πως κάποια στιγμή απροειδοποίητα, θα εκδηλωθεί ένα ανεξάρτητος γρίφος, που θα έχει σημαντικό χρονικό περιορισμό και που η συμμετοχή του σ' αυτόν και το αποτέλεσμα της θα κρίνει το φινάλε που θα δοθεί στην όποια εξέλιξη της ιστορίας ..."
Στην περίπτωση αυτή, όλοι μας θα είχαμε προειδοποιηθεί, και αν δεν δείχναμε τα ανάλογα αντανακλαστικά το πρόβλημα θα ήταν καθαρά δικό μας. Προσοχή. Δεν εννοώ και δεν λέω πως έπρεπε να αναφέρουν το πότε θα γίνει αυτό. Επισημαίνω πως είχαν την ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ να μας έχουν ενημερώσει πως κάπου- κάποτε, θα γίνει κάτι τέτοιο
ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ: Θα μπορούσαν να έχουν περάσει την ενημέρωση αυτήν σ' ένα παράλληλο κρυφό γρίφο. Δηλαδή σ' ένα επεισόδιο, εκτός από τον κλασσικό κρυφό γρίφο, να υπήρχε και ένας άλλος κρυφός γρίφος που θα ενημέρωνε όσους τον έβρισκαν και τον έλυναν για την περιβόητη 3η ΗΜΕΡΑ.
2. Δεν ανήκω σ' αυτούς που ζητούν ή ζήτησαν την όποια επανάληψη της 3 ΗΜΕΡΑΣ. Δεν μ΄ ενδιαφέρει αυτό. Από την στηγμή που έγινε δεν μπορεί να ξαναγίνει. θα ήταν ΦΑΡΣΑ. Αυτό που μ' ενόχλησε περισσότερο απ' όλα είναι η επιμονή των δημιουργών : "Σας στεναχωρήσαμε, λυπούμαστε γ' αυτό, αλλά να ξέρετε πως αν το ξανακάναμε και πάλι το ίδιο θα κάναμε. Αν μη τι άλλο, αναγνωρίστε μας την συνέπεια στις ιδέες μας".
Διαβάζοντας τα .... δεν πίστευα στα μάτια μου. Τι είναι πάλι αυτό. Εδώ δεν είναι το θέμα η όποια συνέπεια στις ιδέες τους. Αυτό είναι δικό τους θέμα. Εδώ αυτό που μετράει είναι, πως αυτές οι ιδέες τους είχαν ΑΜΕΣΗ επίδραση στον ψυχισμό μου, επειδή μου υποσχέθηκαν κάτι και με ΚΟΡΟΙΔΕΨΑΝ. Δεν με ενδιαφέρει, αν κάποιος θέλει ν' αυτοκτονήσει. ΑΠΟΛΥΤΟ δικαίωμα του. Και ναι, αυτή η πράξη του μπορεί να είναι συνεπής στις ιδέες του. Προσωπικά δεν θα τον εμποδίσω. ΑΝ όμως με την όποια αυτοκτονία του, παίρνει και μένα μαζί του, τότε ναι μ' ενδιαφέρει. Και πάνω απ' όλα πρέπει να πάρω θέση.
Ας εμβαθύνουμε λίγο περισσότερο σ' αυτό που λένε. Εχετε αναλογιστεί τι σημαίνει αυτό το απίστευτο "και πάλι το ίδιο θα κάναμε ..."; Στο δικό μου μυαλό μόνο ένα πράγμα. Οτι γι' αυτούς ήμασταν όλο αυτό τον καιρό, απλά νούμερα και τίποτα άλλο. Δεν ήμασταν άνθρωποι, ο Νίκος, η Μαρία, Ο Γιάννης, ο Βαγγέλης, η Ολγα ... Απλά νούμερα προς εμπορική εκμετάλλευση που χρησιμοποιούνται για τις μετρήσεις τις δικές τους και της εταιρίας που τους σπονσονάρει και τίποτα άλλο.
Θυμάται κανείς από σας, τους μεγαλύτερους, μία τηλεοπτική σειρά, όπου οι άνθρωποι ήταν νούμερα. Πρόκειται για την μητέρα όλων των σύγχρονων σειρών. Το περίφημο THE PRISONER, του BBC. Εκεί δεν υπήρχαν άνθρωπο, αλλά απλοί αριθμοί. Ο περίφημος 6. Που για να επιβιώσει απέναντι σε όσους ήθελαν να "τσακίσουν" την προσωπικότητα τους, έπρεπε να γίνει τελικά το 2 και μετά το 1.Κάτι τέτοιο συνέβη και εδώ, αλλά στην χειρότερη του μορφή. Δεν είμαστε απλοί αριθμοί, είμαστε τ' απόλυτα μηδενικά, που ως γνωστόν δεν υπήρχαν στην αρχαιοελληνική αρίθμηση, εφευρέθηκαν πολύ αργότερα. Γιατί μηδενικά; Γιατί απλά, και τον "χειρότερο" άνθρωπο να είχες μπροστά σου, δεν του λες θα ξανάκανα τα ίδια. Μόνο αν μπροστά σου, δίπλα σου, απέναντι σου, δεν υπάρχει τίποτα, δηλαδή υπάρχει μόνο το κενό η το μηδέν, μόνο τότε μπορείς να λες αυτό το απίστευτο θα ξανάκανα τα ίδια. Οταν έχεις να κάνεις με ανθρώπους, είσαι υποχρεωμένος να πεις: "Συγνώμη, προφανώς έκανα λάθος ... δεν ήταν αυτό στις προθέσεις μας ... σε μία άλλη ευκαιρία θα προσπαθούσα να το κάνω μ' ένα διαφορετικό τρόπο, έτσι ώστε και ενημερωμένοι να είστε, αλλά και να "πληγωθούν" οι λιγότερο δυνατόν." Απλές κουβέντες που θα είχαν λήξει όμορφα και απλά το όλο πρόβλημα. Οταν λές πως θα ξανάκανες τα ίδια, πάει να πεις πως είχες μελετήσει τα προβλήματα που θα προέκυπταν και είχες από την αρχή σκοπό να φερθείς έτσι. Δηλαδή είχες ξεκαθαρίσει μέσα σου από την αρχή, πως θα κορόιδευες το 99% των αριθμών - και όχι ανθρώπων, που θα συμμετείχαν.
Θα μπορούσα να γράφω για ώρες. Τέτοιο δογματισμό και απολυτότητα που ξεκινάει από μία "θειστικού" τύπου αντίληψη για τον εαυτό μας, δεν μπορώ να την χωνέψω με τίποτα. Τι νόημα όμως τελικά έχει; Για να επιβιώσω, πρέπει τελικά ν' αποδεχτώ πως συμμετείχα σ' ένα παιγνίδι που από την αρχή μου είχε δοθεί ο ρόλος του κορόιδου. Οκ ... προσωπικά το δέχομαι, γιατί είναι αναγκαία προϋπόθεση να συνεχίσω την μοναχική μου πορεία ...
3. Συνεργατικό παιγνίδι και community. Συγνώμη, αλλά στην πράξη καταδείχτηκε πως εκτός από βαρύγδουπες λέξεις, υπήρχε η απόλυτη κενότητα. Εγώ ξέρω, έτσι μου έχουν μάθει, πως στην ώρα της ΚΡΙΣΗΣ δοκιμάζονται οι χαρακτήρες. Τότε ο καθένας μας δείχνει τον πραγματικό του εαυτό. Οταν έχεις ένα χιλιάρικο και σου ζητήσω 100 και μου τις δώσει, μετράει, δείχνει κάποια πράγματα, αλλά όχι και πολλά. Οταν όμως έχεις ΜΟΝΟ 50 και σου τα ζητήσω να μου τα δώσεις μένοντας απένταρος, και εσύ το κάνεις, ναι .. τότε αυτό είναι που μετράει και δείχνει τον αληθινό σου χαρακτήρα.
Αυτό που εγώ είδα στην πράξη, είναι πως τελικά υπήρχε ένα καθαρά ελιτίστικος πυρήνας παικτών, που ενδιαφέρονταν μόνο για τον εαυτό τους, άντε και ένα - δύο ακόμη γύρω του και τίποτα άλλο. Γι' αυτούς ήταν τελικά ένας διαγωνισμός "ευφυΐας" μέσω του οποίου επιβεβαιώνονταν και τίποτε άλλο. Οταν "μαθεύτηκε το πρόβλημα, ποιός τελικά ειδοποίησε ποιόν και γιατί. Αναρωτηθείτε. Και απαντήσεις του τύπου, εκείνη στην στιγμή "άδειασε το μυαλό μου" συγνώμη, αλλά δεν με πείθουν.
Προσωπικά έμαθα για την Τρίτη μέρα την Κυριακή το απόγευμα. Δεν είχα την απαίτηση να με ειδοποιήσει κανείς, εξ΄ άλλου για όσους με ξέρουν είμαι απόλυτα μοναχικός παίκτης. Μπήκα τυχαία στις σελίδες του παιγνιδιού, γιατί θέλησα να το δείξω σ' ένα φίλο μου. Και αμέσως τρελάθηκα ... σε πολλαπλά επίπεδα. Η τρέλα μου δεν σας αφορά. Απλά ένα μέρος της είναι το κείμενο αυτό και συγνώμη που σας ταλαιπωρώ διαβάζοντας την. Πριν όμως δε τι περιέχει αυτή η τρίτη μέρα, πριν δω τι είναι και οτιδήποτε άλλο, έκανα ένα πράγμα. Πήρα τον φίλο μου Βαγγέλη Κράτσα για να τον ενημερώσω. Απλά πράγματα ... Ολα τ' άλλα είναι κενά λόγια. Οπως τελικά αποδείχτηκε πως ήταν και η συμμετοχή της συντριπτικής πλειοψηφίας όσων τελικά συμμετείχαν.
Επιμένω. Υπήρξαμε απλά αριθμοί. Μας φέρθηκαν σαν αριθμούς. Και μας λένε πως θα μας ξαναφερθούνε σαν αριθμούς. Και συνεχίζετε να συμμετέχετε. Απόλυτο δικαίωμα σας.
Δεν τα πάω καλά με την Ελληνική μουσική. Αν δεν κάνω λάθος ένα τραγούδι λέει, ... μιλάτε για μένα, χωρίς εμένα ..." ή κάπως έτσι. Νομίζω πως συνεννοούμαστε.
4. Το γεγονός πως το παιγνίδι τελικά σχεδιάστηκε ώστε τελικά σε μία ιδιαίτερα κρίσιμη ψηφοφορία να συμμετάσχουν ΜΟΝΟ 45-60 άτομα δείχνει δυστυχώς πάρα πολλά. Πολύ περισσότερο που κάποιοι αποδέχτηκαν τελικά να συμμετάσχουν στην ψηφοφορία αυτή, αποφασίζοντας για όλους του άλλους! Πρακτικές ολοκληρωτισμού και όχι μόνο. Υπήρχε και η συνειδητή αποχή. Εγώ απλά στο θέμα αυτό βρίσκομαι στην τελείως απέναντι μεριά. Βλέπεται ανήκω σ' αυτούς που πιστεύουν, πως η διαπαιδαγώγηση στα θέματα αυτά, δυστυχώς δεν είναι απλό παιγνίδι ...
5. Ξανά για τους δημιουργούς του παιγνιδιού και μερικούς παίκτες ... Αποφάσισα να φύγω από αυτό το πέρασμα του παιγνιδιού. Ειλικρινά δεν μ' ενδιαφέρει πια. Δεν είδα το 10ο επεισόδιο, δεν θα δω το 11ο, δεν με ενδιαφέρει πια η ιστορία και το όποιο φινάλε της. Πρέπει ν' αδειάσω το παιγνίδι και να συνεχίσω.
Για να βγω από το φαράγγι, αναγκάστηκα να φύγω από μία "δύσκολη" έξοδο. Γδάρθηκα, ματώθηκα, πληγώθηκα. Τα κατάφερα όμως και όταν ανέβηκα πάνω στην κορυφή του φαραγγιού, άκουγα για λίγο τον ήχο από τις φωνές κάποιων που συμμετείχαν στο πέρασμα αυτό. Και μετά ηρθε η σιωπή. Συνέχισα την πορεία μου. Ημουνα πάλι μόνος. Ετσι δεν είμαστε όμως πάντοτε στην ζωή;
Προς τους OliviAnna, Geo70, jokar. Θα ήθελα να σας γνώριζα. Να τα λέγαμε κάποια στιγμή από κοντά. Ισως κάποια στιγμή γίνει, ίσως πάλι όχι. Αν και ίσως να μην έχει καμία σημασία, σας ένιωσα τις περισσότερες στιγμές αρκετά κοντά μου ...
Προς την Μαρία Ν.: Στις μυστικές σελίδες υπήρξες ο φάρος μου σε πολλές περιπτώσεις και θέλησα να σε γνωρίσω. Ρώτησα σχετικά τον Δημήτρη αν σε ξέρει, καταλαβαίνεις προφανώς ποιόν εννοώ. Μου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση η καθαρότητα της σκέψης σου και ο τρόπος που έδινες βοήθεια. Η σημερινή σου τοποθέτηση όμως, απόλυτα σεβαστή κατ΄ άλλα, δείχνει πως τελικά την δύσκολη στιγμή αποφασίζεις να μην πάρεις θέση, οποιαδήποτε θέση. Το ερώτημα στο περίφημο "topic Ερώτηση", δεν ήταν τελικά το τι θετικό πήρε ο καθένας μας από αυτή την εμπειρία, αλλά το αν οι δημιουργοί του έπραξαν τελικά σωστά ή όχι. Απλά πράγματα. Αρκούσε να πεις, όπως έκανε τελικά προς μεγάλη μου έκπληξη και ο Firebrand (αντιγράφω από την τοποθέτηση του ... "Απολύτως δεκτό. Ήταν απλά μια πρόταση προς συζήτηση, με το "προσμετρήθηκαν όλα" είμαι απόλυτα ικανοποιημένος., πως καλά έκαναν.")
6. Αποκλειστικά προς του δημιουργούς της ιστορίας. Επειδή επιμένω πως μας φερθήκατε σαν αριθμούς, και επειδή επιμένετε πως θα ξανακάνατε τα ίδια, σημειώστε και κάτι, που έστω σε επίπεδο αριθμών ίσως τελικά να σας κάνει ν' αλλάξετε κάτι στο επόμενο κλονοποιημένο (αφού θα κάνετε τα ίδια) σχεδιασμό σας. Οτι ακολουθεί δεν το γράφω επειδή με λένε Αντρέα. Απλά να ξέρετε πως στις 30 του μηνός, του Αγίου Αντρέα, είναι μία από τις 45 συνολικά θεωρούμενες ΜΕΓΑΛΕΣ γιορτές στην χώρα μας. Και τουλάχιστον αυτό έπρεπε να το σεβαστείτε. Οχι με την κάποια θρησκευτική έννοια, αλλά απλά επειδή εκείνη τη μέρα "τυχαίνει" να γιορτάζουν πολλοί άνθρωποι. Και το λογικό θα ήταν να γιόρταζαν κάπου, στο σπίτι τους, σε κάποια ταβέρνα. Και φυσικά δεν θα είχαν στο μυαλό τους να μπουν στο Internet να κοιτάξουν τις σελίδες σας. Ετσι το αναφέρω, εκείνο το βράδυ ο Vantor ήταν μαζί μου σε μία ταβέρνα, τιμώντας την φιλία μας ... Και δεν θέλω να ξέρω τι θα έκανε αν του ερχόταν ένα τηλεφώνημα που τον ενημέρωνε πως η τρίτη ΗΜΕΡΑ είχε ξεκινήσει. Το πιο πιθανό ήταν να έτρεχε μ' ένα μπριτζολάκι στο στόμα για να βρει κάποιο Internet Καφέ ... Και εγώ πάλι θα θύμωνα ...
Και τους δύο σας γνωρίζω από την πορεία σας στα περιοδικά πληροφορικής.
Για τον Α.Π. Τσουρινάκη ειδικά, τρέφω απεριόριστη εκτίμηση από την εποχή που του έγραφα πιτσιρικάς ρωτώντας για τα Ingrid's Back, Guild of the Thieves, Pawn, Bureaucracy κ.λπ., γι'αυτό να μη θεωρηθεί σε καμμία περίπτωση ότι του επιτίθεμαι.
Αυτό που λέει ο Ανδρέας-Παρασκευάς : "
Για μένα προσωπικά είχαν στοιχειώδη υποχρέωση να αναφέρουν στους όρους του παιγνιδιού, ότι " ... πρέπει να ξέρετε, πως κάποια στιγμή απροειδοποίητα, θα εκδηλωθεί ένα ανεξάρτητος γρίφος, που θα έχει σημαντικό χρονικό περιορισμό και που η συμμετοχή του σ' αυτόν και το αποτέλεσμα της θα κρίνει το φινάλε που θα δοθεί στην όποια εξέλιξη της ιστορίας ..."
Στην περίπτωση αυτή, όλοι μας θα είχαμε προειδοποιηθεί, και αν δεν δείχναμε τα ανάλογα αντανακλαστικά το πρόβλημα θα ήταν καθαρά δικό μας. Προσοχή. Δεν εννοώ και δεν λέω πως έπρεπε να αναφέρουν το πότε θα γίνει αυτό. Επισημαίνω πως είχαν την ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ να μας έχουν ενημερώσει πως κάπου- κάποτε, θα γίνει κάτι τέτοιο
ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ: Θα μπορούσαν να έχουν περάσει την ενημέρωση αυτήν σ' ένα παράλληλο κρυφό γρίφο. Δηλαδή σ' ένα επεισόδιο, εκτός από τον κλασσικό κρυφό γρίφο, να υπήρχε και ένας άλλος κρυφός γρίφος που θα ενημέρωνε όσους τον έβρισκαν και τον έλυναν για την περιβόητη 3η ΗΜΕΡΑ."
έγινε στην πραγματικότητα. Θα θυμάστε όλοι όσοι παρακολουθούμε το φόρουμ του παιχνιδιού αυτά τα δύο θέματα :
http://www.pemptiimera.gr/forum/viewtopic.php?t=147
http://www.pemptiimera.gr/forum/viewtopic.php?t=252
Και εγώ και η Veron πέσαμε τυχαία πάνω στη συνέντευξη και δημοσιεύσαμε ΑΜΕΣΩΣ όσα βρήκαμε. Ουσιαστικά οι δημιουργοί έκαναν ακριβώς αυτό το "εναλλακτικό" που λέει ο Α.Π. Μας είχαν ειδοποιήσει, λοιπόν, εμμέσως και είμασταν, εμείς, η ΕΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΠΑΙΚΤΩΝ σε συνεχή εγρήγορση από τότε!
Εδώ όμως πιστεύω πως έκανε και ένα σοβαρό φάουλ. Μίλησε για αυτό τον "ελιτίστικο πυρήνα παικτών, που ενδιαφέρονταν μόνο για τον εαυτό τους, άντε και ένα - δύο ακόμη γύρω του και τίποτα άλλο. Γι' αυτούς ήταν τελικά ένας διαγωνισμός "ευφυΐας" μέσω του οποίου επιβεβαιώνονταν και τίποτε άλλο".
Επειδή είχα τα αντανακλαστικά μου αυξημένα, όπως εξήγησα και πριν, πρόλαβα να δω το μήνυμα αυτό του cristof και να προλάβω την 3η Ημέρα σχεδόν από την αρχή. Δεν θεωρώ σωστό να μιλάμε (ειδικά ένας άνθρωπος με κύρος σε αυτό το χώρο) με υπεκφυγές και υποννοούμενα.
Έπρεπε αφού αναφέρθηκε σε μαι υποτιθέμενη ΚΛΙΚΑ, να αναφέρει και τα ονόματα των μελών της και όχι να αφήνει τα πράγματα φλου. Επειδή, λοιπόν, είμαι αντιδραστικό στοιχείο εκ φύσεως, θεωρώ ότι είμαι εξέχον μέλος αυτής της κλίκας και ότι είμαι εξυπνότερος από το μέσο όρο των παικτών. Παρά την εξυπνάδα μου, όμως, δεν έχω καταλάβει ακόμα τι παραπάνω όφειλα να κάνω σαν παίκτης όταν βρήκα αυτό το άρθρο (πέρα από τη δημοσίευση στο φόρουμ), προκειμένου να ειδοποιήσω όσο γίνεται περισσότερους:
Να ανοίξω τον τηλεφωνικό κατάλογο και να παίρνω στη σειρά; Να βάλω καταχώρηση στην Ελευθεροτυπία; Στο Mega; Στο PC Master; Τι;
Πάντα με όλο το σεβασμό στο πρόσωπό του, ελπίζω να αντιλαμβάνεστε και οι δύο το αίσθημα αδικίας που νιώθω από αυτό το κείμενο.
Και για να πω και τα δύο σημεία που συμφωνώ :
1. Δεν έπρεπε να γίνει αυτό το event μια μέρα που πολλοί θα είχαν κοινωνικές υποχρεώσεις όπως η γιορτή του Αγ. Ανδρέα.
2. Ο 3ος γρίφος δε λυνόταν με τίποτα μέσα στον προκαθορισμένο χρόνο χωρίς την ύπαρξη χρονομέτρου πάνω στο modulάκι του βίντεο.
καλως σας βρηκα εγω εχω να πω μονο οτι το κουρασαμε πολυ το θεμα
"XZOZYIRZ"
Χαιρετώ τον/την calabria.
Και μια τελευταία απάντηση από τον Αντρέα-Παρασκευά Τσουρινάκη, που μου ζήτησε να δημοσιεύσω εδώ:
Επικοινωνώ για μία τελευταία φορά μαζί σας, αν θέλετε το πιστεύετε αυτό, αν θέλετε όχι, για να διευκρινίσω μερικά πράγμα που έθιξαν μερικοί χρήστες, αλλά και να προσπαθήσω να επεξηγήσω μερικά θέματα που με αφορούν.
1. Για όσους μιλούν περί μουρμούρας ... Μουρμούρα εννοείται από τα Ελληνικά που εγώ ξέρω, το να ΠΑΡΑΜΕΝΕΙΣ και να γκρινιάζεις για διάφορα πράγματα. Αυτό το
κάνετε κάποιοι από σας που παραμένετε. Εγώ απεχώρησα ήδη από το όποιο παιγνίδι, και μετά από αυτό το μήνυμα και οριστικά από το όποιο επίπεδο επικοινωνίας μαζί
σας. Εκτός και να μηνύματα αυτά τα θεωρείτε συμμετοχή στο παιγνίδι. Οπότε ...
2. Επειδή το έθιξαν κάποιοι και μου φαίνεται σαν μία προσπάθεια να βρεθούν δικαιολογίες και για να δικαιολογηθούν στάσεις, αλλά και να δικαιολογηθεί ένα παιγνίδι που
αγαπήσατε.
Το παιγνίδι δεν είναι ερασιτεχνική προσπάθεια. Αποτελεί ΠΛΗΡΩΣ επαγγελματική κίνηση, ΠΛΗΡΩΜΕΝΗ από την SONY-ERICSSON. Καλό είναι να μην το ξεχνάτε αυτό,
και σαν τέτοια να την αντιμετωπίζετε. Εγώ τουλάχιστον από την μεριά μου αυτό κάνω. Και επίσης να μην ξεχνάτε πως συστατικό στοιχείο των ARG, είναι πως οι χρήστες δεν πληρώνουν, πληρώνουν αυτοί που σπονσοράρουν το όποιο εγχείρημα.
Επομένως τι νόημα έχει να αναφέρετε "είναι free, δεν πληρώνουμε ..."; Αυτό δίνει δηλαδή στους δημιουργούς αυτής της ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗΣ προσπάθειας άφεση αμαρτιών;
Ξανατονίζω πως μέχρι σε παγκόσμια κλίμακα ν' αλλάξουν τα δεδομένα στα ARGs, οι χρήστες δεν πληρώνουν. Με άλλα λόγια δεν μας-σας έκανε κανείς κάποια χάρη.
3. Γιατί δημοσιεύω τα μηνύματά μου στα forums αυτά, και μάλιστα μέσω άλλου προσώπου. Προσπερνώ την πλαγιομετωπική σπόντα και απαντώ επί της ουσίας ...
3Α. Εγώ με τους περισσότερους από εσάς έχω μία σημαντική διαφορά. Επι της ουσίας. Αρθρογραφώ για το παιγνίδι, δεν είμαι παίκτης ή fan όπως εσείς. Σας πληροφορώ
πως ήδη, χωρίς καμία υποχρέωση, έχω γράψει 6 άρθρα για το παιγνίδι. Τα πρώτα δύο, έχουν ήδη δημοσιευθεί στο PC Master του Δεκεμβρίου που κυκλοφορεί. Τα δύο
επόμενα θα δημοσιευθούν στο PC Master του Ιανουαρίου, που θα κυκλοφορήσει στις γιορτές (για την ακρίβεια το ένα από αυτά είναι αφιερωμένο στις Μυστικές σελίδες του Δημήτρη - που εμένα έχουν καταγοητεύσει, και οι οποίες αποτελούν "ερασιτεχνική προσπάθεια" πολύ υψηλού επιπέδου, με ουσιαστική συμμετοχή των χρηστών, μια και έφτιαξαν και ένα δικό τους επίπεδο γρίφων και πολλά άλλα ... εκεί αναφέρω και τον σεβασμό μου στην Μαρία Ν. για τον τρόπο που βοηθούσε τους χρήστες), ένα ακόμη
άρθρο για το PC Master Gold που θα κυκλοφορήσει μέχρι τις γιορτές, και άλλο ένα για το ίδιο περιοδικό (συνέχεια του πρώτου) που θα κυκλοφορήσει μετά τις γιορτές. Τότε το παιγνίδι θα έχει τελειώσει, αλλά αυτό δεν έχει σημασία, αφού θα παραμείνει Online για κάποιους μήνες, τουλάχιστον έτσι θέλω να πιστεύω). Είχα προγραμματίσει και
ένα άρθρο ακόμη για το PC Master, λίγο αργότερα, στο οποίο θα καλούνταν να μιλήσουν οι δημιουργοί του παιγνιδιού, να μιλούσαν για το πως αυτοί τελικά είδαν την όλη εμπειρία, αλλά και να μιλούσαν μερικοί χρήστες, που καλώς ή κακώς εγώ ξεχώρισα, και τους περισσότερους από τους οποίους ευχαρίστησα ήδη στο προηγούμενο μήνυμά μου. Τώρα πια αυτό το άρθρο δεν θα γραφτεί.
Εγώ λοιπόν δεν συμμετείχα για την όποια πλάκα μου ή προσωπική μου ευχαρίστηση, δεν είμαι fan του παιγνιδιού, όπως εσείς (κακώς ο Βαγγέλης με προσφώνησε σαν
παίκτη του παιγνιδιού, εγώ θα χαρακτήριζα τον εαυτό μου σαν κάποιο που παρακολουθεί το παιγνίδι), είναι όμως ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ απέναντι στους αναγνώστες του περιοδικού και λογοδοτώ σ' αυτούς. Δεν εκπροσωπώ μόνο τον εαυτό μου ... Αυτό δεν δίνει κάποια ξεχωριστή βαρύτητα στην γνώμη μου, απέναντι στην όποια δική σας, απλά τονίζω πως εγώ λογοδοτώ απέναντι στους αναγνώστες του περιοδικού, εσείς μόνο απέναντι στον εαυτό σας και στους όποιους φίλους σας.
3Β. Γιατί στο forum μέσω κάποιου άλλου. Απλά γιατί δεν είμαι μέλος κανενός forum, όχι από σνομπισμό απέναντι στους άλλους χρήστες, αλλά από κάποια πολύ προσωπική μου άποψη που δεν είναι του παρόντος.
3Γ. Γιατί τότε στο forum (μέσω κάποιου άλλου) και όχι στο περιοδικό. Εύστοχο ερώτημα που πρέπει ν' απαντήσω επί της ουσίας, και όσοι θέλουν να καταλάβουν, ίσως καταλάβουν. Οι άλλοι που έτσι κι' αλλιώς δεν θέλετε, μπορείτε να με ρίξετε από τώρα στην όποια πυρά, δεν έχω τέτοια προβλήματα.
Τα πιο πάνω άρθρα είναι από θετικά ως υπερθετικά κατ΄ αρχήν για την τριάδα των δημιουργών της 5ης ΗΜΕΡΑΣ και πολύ θετικά για το παιγνίδι, με μοναδική βασική αιχμή
το πολύ υψηλό για μένα επίπεδο δυσκολίας όπου, και το οποίο πιστεύω πως απωθεί τον όποιο μέσο χρήστη.
Διαφοροποιούμενος από την μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων, που διακρίνονται για την ζήλια και τον φθόνο προς την επιτυχία του διπλανού τους και που επειδή όποτε δεν μπορούν να τον φτάσουν φροντίζουν να τον "κοντύνουν" ώστε να παραμείνει στα μέτρα της δικιάς τους μετριότητας, χρόνια τώρα από τα περιοδικά που γράφω ΕΝΙΣΧΥΩ όσο
μπορώ τις ΟΠΟΙΕΣ ελληνικές προσπάθειες. Αν κάποιο παιγνίδι θα έπαιρνε 6, όταν το κάνει Ελληνας του βάζω 7,5. Αν έχει δύο αρνητικά, αντί να τα φωνάξω - απλά τα ψιθυρίζω. Το έχω απωθημένο, είναι βίτσιο μου, θέλω να δω Ελληνικές προσπάθειες να κυριαρχούν σαν τέτοιες στον παγκόσμιο χώρο. Οσο μπορώ βοηθώ. Αυτό μπορώ, αυτό
κάνω.
4. Θεωρώ πως οι δημιουργοί του παιγνιδιού συνειδητά ή όχι, με κορόιδεψαν. Για να εξηγηθώ επί της ουσίας. Εγώ όταν πρωτοείδα το παιγνίδι, αμέσως θέλησα να το
παρουσιάσω στο περιοδικό. Πήρα τηλέφωνο τους δημιουργούς του, συμφώνησαν αμέσως και συναντηθήκαμε. Εκεί, έχοντας διαβάσει στοιχειωδώς για το τι είναι τελικά τα ARGs που αγνοούσα και χάριν της προσπάθειας των παιδιών έμαθα, αλλά και διαβάζοντας την ειδική σελίδα τους για το τι είναι τελικά το παιγνίδι, τους έκανα μία ερώτηση.
Πώς οι χρήστες τελικά θα καθορήσουν την εξέλιξη του παιγνιδιού. Μου απάντησαν πως ό,τι μου πουν δεν πρέπει να δημοσιευθεί, αφού θέλουν να παραμείνει έκπληξη, έτσι
ήταν το παιγνίδι. Ο Βαγγέλης, όντας fan του παιγνιδιού, βγήκε έξω για να μην το ακούσει και επηρεαστεί από την πληροφορία αυτή. Εκεί λοιπόν μου είπαν τα εξής: "Προς το τέλος του παιγνιδιού, κάποια στιγμή θα δημοσιευτούν μερικοί γρίφοι με σημαντικό χρονικό περιορισμό, όπου ανάλογα το πόσους από αυτούς θα λύσουν οι χρήστες θα
καθοριστεί και το ποιο φινάλε θα επικρατήσει."
Μου άρεσε πολύ αυτό, το βρήκα ιδιαίτερα έξυπνο και ακολούθησε η επόμενη ερώτηση. ΟΚ, όταν τελειώσει το παιγνίδι, θα δώσετε τα όποια εναλλακτικά φινάλε στην
δημοσιότητα να τα δούμε; Η απάντησή τους ήταν απόλυτα ξερή. Οχι με κανένα τρόπο, πρόκειται για μία διαδρομή που αφού καθορίζεται το όποιο φινάλε της, αυτά είναι,
όπως και στην ζωή, τ' άλλα θα εξαφανιστούν. Εκεί έλαμψαν κάποια προειδοποιητικά γλομπάκια μέσα μου, αλλά δεν τους έδωσα την πρέπουσα σημασία. Εγώ συνέχισα
απτόητος. Καλά, τι σας πειράζει 2 μήνες μετά το τέλος του παιγνιδιού να κυκλοφορήσετε για συλλεκτική αξία ένα DVD με το περιεχόμενο του παιγνιδιού, και όπως γίνεται
στις DVD-ταινίες, στα extras να δίνετε και τα εναλλακτικά φινάλε από την στιγμή που ήδη τα έχετε σχεδιάσει - άρα και γυρίσει τα όποια videos; Πάλι ή ίδια απόλυτη άρνηση.
Τότε όμως έπρεπε τα προειδοποιητικά γλομπάκια που για δεύτερη φορά άναψαν μέσα μου, να είχαν ανάψει κόκκινο. Γιατί για μένα, αν και αναγνωρίζω πως το θέμα σηκώνει τεράστια συζήτηση, από τότε δείχτηκε από την μεριά των δημιουργών μία απολυτότητα - δογματισμός, που αποτελεί σημείο τριβής και σήμερα.
Εγώ την θέληση τους πως αυτά που μου είπαν δεν πρέπει να δημοσιευθούν, τη σεβάστηκα. Ενθουσιάστηκα με την συνάντησή μας, και χωρίς καμία δεύτερη σκέψη έγραψα τα άρθρα που προανάφερα. Δεν είπα μέχρι σήμερα πουθενά το θέμα αυτό. Το αναφέρω σήμερα, τώρα που η 3η μέρα πέρασε.
Πού με κορόιδεψαν; Σ' αυτά που δεν μου είπαν, και για να δώσω ένα ελαφρυντικό ίσως δεν τα θεώρησαν σημαντικά, που όμως εγώ αν τα ήξερα ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΧΑ ΓΡΑΨΕΙ
ΚΑΝΕΝΑ ΑΡΘΡΟ.
Αν μου είχαν πει πως: α. Οι extra αυτοί γρίφοι θα εμφανιστούν τελείως απροειδοποίητα και β. πως μετά τους γρίφους θα γινόταν και μία ψηφοφορία όπου θα συμμετείχε
τελικά μία πολύ - πολύ μικρή μειοψηφία, και που και αυτή θα καθόριζε το φινάλε, τότε θα τους είχα πει και εγώ με την σειρά μου: "Παιδιά σας συμπαθώ πάρα πολύ, αλλά, συγνώμη, δεν μπορώ να γράψω εγώ για το περιοδικό. Είναι θέμα αρχής για μένα." Το μόνο που θα μπορούσα να κάνω στην περίπτωση αυτή για να υποστηρίξω το παιγνίδι, είναι να τους "'έστελνα' και άλλα sites, που δεν τα είχαν πλησιάσει οι ίδιοι, όπως π.χ το GamersUniverse.gr (που πήγε και τους βιντεοσκόπησε), και το AdventureAdvocate
(που δεν ξέρω αν τελικά πήγε να τους πάρει συνέντευξη η όχι). Εγώ πάντως άρθρο προσωπικά δεν θα έγραφα. Το ζήτημα της ψηφοφορίας από μία συντριπτική μειοψηφία
που καθορίζει την πορεία όλων, δεν το ΔΕΧΟΜΑΙ με τίποτε, σε οποιοδήποτε παιγνίδι ή όχι. Και αντιδρώ.
4Α. Η αντίδρασή μου δεν παραπέμπει στην ψηφοφορία για εκλογές κυβερνήσεων, όπως θίγει η Mαρία N. Εγώ έχω μάθει και τιμώ απόλυτα, πως οι έννοιες της συμμετοχής ΟΛΩΝ (και όχι ελαχίστων που μάλιστα έχει προγραμματιστεί συνειδητά ώστε να γίνει έτσι), της συζήτησής τους για όλα τα θέματα που τους απασχολούσαν και των τελικών τους ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ που παίρνονταν με ΚΑΘΟΛΙΚΗ ψηφοφορία και ΑΠΟΛΥΤΗ πλειοψηφία, είναι αυτές που χαρακτηρίζονται σαν η προσφορά των Αρχαίων Ελλήνων στην έννοια της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ που αυτοί πρωτο-εφάρμοσαν. Αυτή η αντίληψη υπάρχει σ' όλο μου το είναι και δεν την διαπραγματεύομαι με κανένα.
Χωρίς να θέλω να πολιτικολογώ, δυστυχώς στον 20ο αιώνα η έννοια της δημοκρατίας που σχεδόν όλοι επικροτούν εκφυλίστηκε σταδιακά, ενώ στις μέρες μας έχει χάσει
τελείως το κάθε της περιεχόμενο. Τώρα πια ούτε κυβερνήσεις βγάζουμε με ΑΠΟΛΥΤΗ πλειοψηφία, αλλά μετά την ψήφιση και του σχετικού νόμου κατέρριψαν και το τελευταίο προπύργιο που υπήρχε στον τομέα αυτό, τις δημοτικές εκλογές.
Εγώ είμαι τοποθετημένος στην άλλη μεριά του λόφου, δεν παίζω με την έννοια αυτή και πολύ, μα πάρα πολύ λυπάμαι για δύο βασικά πράγματα: 1. Γιατί οι χαρισματικοί αυτοί δημιουργοί επέλεξαν μία αντιδημοκρατική επιλογή για να κριθεί το φινάλε του παιγνιδιού. Μπορεί οι λέξεις να ενοχλούν και πολλοί από εσάς να αντιδρούν και να με περνάνε "γενιές δεκατέσσερις", αλλά όπως και να το πείτε, περί αυτού πρόκειται. Εχω βαρεθεί τους "δημοκράτες" στα λόγια, που στην καθημερινή πρακτική τους, κάνουν τα τελείως αντίθετα. Μη μου απαντήσετε περί παιγνιδιού και πού κολλάω. Σ' αυτά οφείλουμε να είμαστε απόλυτοι και οι όποιες επιλογές μας δείχνουν και τηην ποιότητά μας στα θέματα αυτά. Δεν παίζουνε με τα θέματα της δημοκρατίας. Και η κριτική μου στον τομέα αυτό απέναντι στο παιγνίδι είναι ΑΠΟΛΥΤΑ ΑΡΝΗΤΙΚΗ, γιατί εγώ βλέπετε, αντίθετα με τους περισσότερους από εσάς, το αντιμετωπίσω σαν αυστηρά επαγγελματική προσπάθεια που εκτός των άλλων αναπαράγει και ιδεολογία. 2. Γιατί τελικά
συμμετείχαν σ΄ αυτή την αντιδημοκρατική πρακτική 40-70 χρήστες. Και που πολλοί από αυτούς που διαμαρτύρονται πως δεν ειδοποιήθηκαν για να συμμετάσχουν, θα συμμετείχαν στην ψηφοφορία αυτή. Με λυπεί, με θλίβει, που δεν είδα ΟΥΤΕ ΕΝΑ, να διαμαρτύρεται για την ψηφοφορία αυτή καθ΄ αυτή από μία μειοψηφία. Των περισσοτέρων το πρόβλημα είναι απλά που δεν ειδοποιήθηκαν να πάρουν και αυτοί μέρος σ' αυτήν. Κρίμα.
Ξέρω πως οι περισσότεροι θα κοροϊδέψετε. Αναλογιστείτε απλά τα όρια που βάζει ο καθένας και στα οποία θα αντιδρούσε αν τον καλούσαν να συμμετάσχει. Π.χ ... Σας καλούν στα πλαίσια ενός αντίστοιχου παιγνιδιού, να τριγυρνάτε μ' ένα αμάξι και να έχετε τα στερεοφωνικά του στην διαπασών ενοχλώντας και προκαλώντας καταφανέστατα
τον κόσμο. Θα το κάνατε; Η από την άλλη σας καλούν σ' ένα ρόλο πρωταγωνιστή όπου σ' ένα σημείο, χωρίς να έχετε προειδοποιηθεί ώστε να πείτε εγκαίρως δεν συμμετέχω,
σας λένε πως πρέπει μ' ένα αμάξι να σκοτώσετε 4 ζώα. Θα το κάνατε και πάλι λέγοντας πως "έλα μωρέ, ένα απλό παιγνίδι είναι" ...
ΑΝ τώρα πείτε πως αυτά δεν θα τα κάνατε, να μην μου προκαλεί θλίψη πως για την έννοια της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ και της ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ, δεν δίνετε καμία σημασία, ενώ για τ' άλλα δίνετε (και καλά κάνετε);
Και ένα τελευταίο. Πώς αποδεχτήκατε ορισμένοι να ειδοποιηθείτε μέσω μηνυμάτων από τους δημιουργούς ελάχιστα πριν την 3η μέρα, και πώς φυσικά αυτοί το έκαναν; Σας απασχόλησε καθόλου; Δεν είναι η κίνηση αυτή αποτέλεσμα μίας αντίληψης για μία ελίτ χρηστών; Σας αρέσει επειδή είστε μέσα σ' αυτούς. Και αυτοί που δεν είναι, τους σκέφθηκε κανείς; Συνειδητά ή ασυνείδητα πριμοδοτήσατε την λογική του "μέσου", άρα μη διαμαρτύρεστε όταν το ίδιο ακριβώς κάνουν και οι πολιτικοί με τους δικούς τους και τους κατ' εικόνα διαγωνισμούς τους. Μόνο που εκεί όλοι τους βρίζουνε. Εδώ που έγινε για ΜΑΣ κανένα πρόβλημα. Ναι, ναι ξέρω, εδώ είναι απλά ένα παιγνίδι. Τι όμορφος κόσμος, θεέ μου ...
4Β. Για το θέμα της community. Εγώ δεν έθιξα το θέμα πως απλά κάποιοι που ξέρατε δεν ειδοποιήσατε, όπως θεώρησε ο "androgeos" και μου απαντά. Στο άρθρο που θα δημοσιευτεί τα Χριστούγεννα, μία μπηχτή για τα forum την ρίχνω. Δεν είδα ενέργειες commounity. Δεν είδα happenings από τους fan. Δεν είδα ταξίδια σε μέρη και χώρους
"σημαντικά" για το παιγνίδι. Π.χ. Μία βόλτα στα Χανιά για ένα διήμερο αναζητώντας τον χώρο του Φεστιβαλ, η μία συνάντηση στο μπαρ που δείχνουν τα videos του
επεισοδίου με τα λάστιχα και πολλά άλλα. Είδα ένα ανείπωτο εγωισμό από τους χρήστες, διαγωνισμούς ταχύτητας "υποτιθέμενης ευφυΐας" για το ποιος θα λύσει πρώτο τον
τάδε γρίφο ή όχι. Δεν είδα να συζητιούνται επί της ουσίας γρίφοι, μετά, αφού λύθηκαν. Δεν είδα να συζητιούνται με τους δημιουργούς τους. Σας απάσχόλησε ποτέ πως ο Eric για ένα γρίφο μπορεί να μελετούσε - έψαχνε - σκαφτόταν - σχεδίαζε για μία εβδομάδα; Το ίδιο και ο Δημήτρης; Και εσείς με τα περιβόητα "pm" τους προσπερνάγατε
μέσα σε δευτερόλεπτα; Η κρεατομηχανή του χρόνου στο απόγειό της. Αν εσείς είστε ευχαριστημένοι από τα forums της κοινότητας σας, μαγκιά σας. Εγώ όχι. θα μου πείτε και εσείς πρόβλημά μου. Εχετε δίκιο.
5. Ξαναγυρνάω στο σημείο 3Γ. Δεν θέλησα να γράψω στο περιοδικό για όλα αυτά. Θα με πλήγωνε ακόμη περισσότερο. Οχι επειδή τελικά έσφαλα στην γνώμη μου για το
παιγνίδι και σημαντικές πτυχές της εσωτερικής του ποιότητας. Εχω αρκετές φορές ζητήσει συγνώμη από τους αναγνώστες του περιοδικού για λάθη που έχω κάνει. Βλέπετε, εξακολουθώ να θεωρώ πως πρέπει να τους φερθούμε όσο πιο "ελαφριά" γίνεται. Γι΄ αυτό και δημοσιεύω αυτά τα κείμενα εδώ στο forum, και ταλαιπωρώ εσάς και δεν τα γράφω στο περιοδικό, όπως θα ήταν το σωστό. Απλά ό,τι έγραφα εκεί θα έμενε για πάντα. Και θα ήταν και πολύ πιο ηχηρό. Ενώ εδώ έτσι κι' αλλιώς τα μηνύματα μετά από
λίγο καιρό δεν θα υπάρχουν.
Οσοι με ρωτάνε αυτές τις μέρες για τα παιδιά του λέω τα ίδια: Ο καθένας στον τομέα του πολύ μεγάλο ταλέντο, ιδιαίτερα ευχάριστοι τύποι, η ένωσή τους εκρηκτική ... Μόνο που τώρα πια συμπληρώνω και κάτι άλλο .... Πως μέχρι τώρα έβλεπα την μία πλευρά του Εβερεστ. Οπως γίνεται απ' όσους ταξιδιώτες το κοιτούν από μακριά. Βλέπουν
μόνο την μία πλευρά του. Τώρα εγώ απλά είδα και την άλλη, ή τουλάχιστον έτσι νομίζω ...
Να ξέρετε όμως πως προσωπικά όμως ΤΡΕΜΩ όταν έστω και ένας αναγνώστης μου πει: "γιατί αποσιώπησες το θέμα αυτό; Δεν είναι σημαντικό για σένα;" Βλέπετε, εγώ δεν
μπορώ δημόσια από το περιοδικό να του πω πως: "Καλά, πώς κάνεις έτσι, ένα απλό παιγνίδι είναι ..."
6. Δεν είδα κανένα να αντιδρά στο περίφημο "θα ξανακάνουμε τα ίδια και την επόμενη φορά". Καλά, ούτε αυτό σας ενοχλεί; Δεν σας λέω να φύγετε. Ο καθένας κάνει έτσι κι'
αλλιώς ό,τι νομίζει καλύτερο για τον εαυτό του. Λέω απλά να διαμαρτυρηθείτε για την στάση τους αυτή. Ξαναπαίζετε λοιπόν ένα ίδιο παιγνίδι, με άλλο περιεχόμενο, και
όπως μας λένε οι δημιουργοί του, θα σας ξαναφερθούν το ίδιο. Τότε δηλαδή θα ξανασυμμετάσχετε αδιαμαρτύρητα; Ειδατε μήπως τους δημιουργούς του παιγνιδιού να
αποσύρουν αυτή την περίφημη φράση - στάση και να ζητούν συγνώμη; Τίποτα, καμία ανταπόκριση. Αυτός είναι ο δογματισμός που δεν αντιλήφθηκα έγκαιρα και που
αναφέρω στην αρχή. Το θεωρώ κυριολεκτικά απίστευτο, να μου λένε πως θα μου ξανακάνουν τα ίδια και να μην αντιδρώ. Αν δείτε κάποια αλλαγή ειδοποιείστε με. Δεν νομίζω πως ο εγωισμός τους θα τους αφήσει να το κάνουν. Μπορεί και να κάνω λάθος. Τότε ίσως και εγώ ζητήσω συγνώμη. Αλλά μέχρι τότε ... Και ο χρόνος τρέχει ...
7. Τελειώνοντας και απευθυνόμενος προς την OliviAnna - Άννα Ζερβού. Αν είσαι από την Κρήτη κατά πάσα πιθανότατα είμαστε συγγενείς. Αν δεν έχεις καμία σχέση με την
Κρήτη, τότε απλά πρόκειται για συνωνυμίες. Σε κάθε περίπτωση νάσαι καλά.
Εγώ δεν μπορώ να επικοινωνήσω με κανένα από εσάς. Αν οι χρήστες που επισημαίνω στο προηγούμενο μήνυμά μου κανονίσετε να βρεθείτε, με οποιαδήποτε σύνθεση, θα
ήθελα να σας γνώριζα από κοντά. Αν φυσικά μένετε στην ευρύτερη περιοχή του Λεκανοπέδιου. Και να συζητούσαμε ... Ποτέ δεν ξέρεις ...
Στην τελευταία αυτή περίπτωση αυτή, τα emails μου είναι :
tsoyran@ath.forthnet.gr,
tsourinakis@gmail.com,
paraskevas_tsourinakis@yahoo.com
Οι Νίκοι πολύχρονοι ... σήμερα γιορτάζετε. Και την επόμενη Τετάρτη είναι του Αγίου Σπυρίδωνα. Κατ' άλλα όλοι μαθαίνουμε από τα λάθη μας. Απλά κάποιοι δεν έκαναν
τελικά κανένα λάθος σ' αυτήν την ιστορία ... Και οι δύο αυτές γιορτές είναι μέσα στις 45 μεγάλες γιορτές από τις οποίες οι περισσότεροι Νεο-Ελληνες έχουμε πάρει τα ονόματά μας ...
Δημοσίευση σχολίου